Soto Ajam

Vandaag wilde ik een pannetje troost maken. Kippensoep. Maar dan anders. Dusch werd het Soto Ajam. Een Indonesische kippensoep, waarbij iedereen eerst zelf de vulling opschept en daar bovenop de soep. Zoals bij zoveel recepten is er geen standaard recept, elk Indonesisch omaatje maakt haar eigen Soto Ajam. Maar er zijn wel een paar regels. En daarbij smokkelde ik ernstig vandaag, bij Soto Ajam is het de bedoeling om de bouillon zelf te trekken, maar ik gebruikte bouillonblokjes. En zo hoort het niet. Dus nu allemaal deze soep maken en niet verkondigen dat het originele Soto Ajam is, maar het is wel een prima supersnelle-smokkel-Soto Ajam.

Soto Ajam
2 uien, fijn gehakt
3 tenen knoflook, fijn gehakt
Stukje gember van 1 cm, geraspt
Stukje trassi van 1 cm
1 theelepel serehpoeder
1 theelepel sambal
1 theelepel koenjit
1 theelepel gemalen kemirienoten
1 ½ liter kippenbouillon, voor deze snelle versie van een blokje
3 kippendijten in grove stukken
Scheutje olie

Kies voor de vulling:
Gekookte aardappels in grove stukken
Sperzieboontjes
Gekookt eieren in plakjes
Gestoofde paksoi
Dun gesneden kool
Taugé
Gebakken uitjes
Gare rijst of mie

Verhit de olie in een grote pan. Bak de uien op hoog vuur aan, voeg knoflook toe en bak even mee. Week ondertussen de trassi in een beetje heet water en prak los met een vork. Voeg de kruiden, gember, noten en sambal toe aan de knoflook en ui en bak het geheel ongeveer 5 minuten. Voeg de trassi toe en bak alles nog 1 minuut. Voeg de bouillon en de kippendijen toe. Breng tegen de kook aan en laat pruttelen tot de kip gaar is. Zet alle vulling in schaaltjes op tafel. Laat iedereen eerst vulling opscheppen en schenk daarover de kippenbouillon.

Groentecurry

En nu heeft u natuurlijk allemaal een pot vol Garam Masala. En nu, vraagt u zich af. Wat gaan we daar nu mee doen? Ik maakte er een poos geleden een enorme pan met groentecurry mee. Er was genoeg voor 12 volwassenen en een stapel kinderen. Als de groenten lekker grof en herkenbaar zijn is dit prima kindereten. Dat wil zeggen, onze prinses baggerde vrolijk twee kommen leeg en de verschillende aanwezige kleuters wilden eigenlijk sowieso liever spelen, maar vonden het over het algemeen niet al te vies. En dat is bij een kleuter al heel wat.

Groentecurry (voor 12 volwassenen en een handvol kinderen dus)
5 uien, gesneden
½ bol knoflook, gehakt
1 ½ rode peper, gehakt (meer, als er geen kinderen mee-eten!)
2 bloemkolen in grote rozen
5 groene paprika’s, gesneden
1 bos wortels, geschrapt en in stukken
½ kilo tot een kilo aardappels, geschild en in kleine stukken
3 zoete aardappels, geschild en in kleine stukken
500 gr sperzieboontjes, schoongemaakt
5 blikken tomatenstukjes
3 blikken kokosmelk
Flinke scheut olijfolie
2 bossen koriander, grof gehakt
1 bos munt, grof gehakt
Zout, peper
4 eetlepels Garam Masala

En een hele grote pan!

Verhit de olie in de pan. Bak de ui op hoog vuur, voeg knoflook en peper toe. Bak het geheel ongeveer 5 minuten. Voeg de Garam Masala toe en bak even mee. Voeg alle groenten toe, de kokosmelk en de tomatenstukjes. Laat zachtjes aan de kook komen en laat zachtjes pruttelen tot de aardappels gaar zijn. Proef en voeg naar smaak peper en zout toe. Voeg tot slot koriander en munt toe. Serveer met zure room en Indiaas naanbrood.

Garam Masala

Een goede beginzin is som het moeilijkste van een stukje. Zo weet ik al dat ik het vandaag met u wil hebben over koken met of zonder pakjes en zakjes, het kookboek van Karin dat ik daarover zag en over de garam masala die ik zelf maakte. Maar een goede beginzin heb ik nog steeds niet. Dusch. U zult het vandaag zonder goede beginzin moeten doen. Volgende keer weer. Meestal kook ik zonder pakjes & zakjes. Van de meeste dingen denk ik dat ik het zelf lekkerder kan maken. Maar ik kan niet alles zelf en ben ook wel eens lui, neem ook wel eens een diepvriespizza, Indische boemboe of röstirondjes uit de diepvries. Karin Luiten schrijft daar stukjes over op het wereldwijdeweb en in Trouw, over wat er in pakjes zit en hoe we dat makkelijk en lekkerder zelf kunnen maken. En ze schreef er ook een leuk kookboek vol mee. En laatst, op de verjaardag van ons prinsesje, hadden we een hele stapel mensen te eten. En voor al die mensen maakte ik een Indiase groentencurry. En voor die curry maakte ik zelf de Garam Masala. Een Indiaas kruidenmengsel dat u gewoon in de supermarkt kunt kopen. Maar ook lekker zelf kunt maken. Als u tijd en zin heeft om op zoek te gaan naar alle kruiden.

Zo. Ook zonder beginzin toch een stukje. En een recept voor Garam Masala.

Garam Masala
2 blaadjes laurier
1 ½ kaneelstokjes
Zaadjes van 10 kardemon peulen
½ eetlepel gemalen komijn
½ eetlepel gemalen koriander
½ eetlepel peperkorrels
½ theelepel kruidnagels
2 ½ theelepel mosterdzaad
1 ½ theelepel fenegriek
1 theelepel kurkuma
1 hand kerryblaadjes

Rooster alle kruiden in een droge, hete koekenpan totdat het geurt en het poffen van de zaden minder is geworden. Maal de kruiden fijn in een vijzel. Gebruik de Garam Masala in bijvoorbeeld curry’s en soepen. Niet te lang bewaren, de smaak gaat snel achteruit. Liever minder maken en dan iets vaker.

Mie met paksoi en garnalen

Morgen zijn wij onverwacht een avondje kinderloos. Nu, ja, niet echt onverwacht , dat heb ik natuurlijk zelf geregeld: onze kleuter is wegens herfstvakantie logeren bij opa en oma en we mogen de babyfoon naar de buurvrouw brengen, die luistert dan naar onze prinses. En die prinses gaat morgen lekker vroeg naar bed natuurlijk. Dusch. Vanaf pakumbeet zeven uur zijn we een avondje kinderloos. Een korte avond hè? Want het is wel gewoon de-dag-daarna-moeten-we-weer-vroeg-werken-dinsdag. En nu? Wat te doen? Uit eten? Maar waar dan? Indonesisch, Thais, Tapas of doe eens gek Frans? Naar het theater? Maar wat dan? Een (ik durf het bijna niet te zeggen) musical? Of toch de film? Maar welke dan? Of gewoon thuisblijven? Kunnen we net zo goed zelf op de babyfoon passen. Borrelen bij vrienden? Maar wie ziet ons aankomen? Wat vindt u? Wat gaan we doen? Waar gaan we heen?
Vanavond aten we lekker makkelijk en snel klaar.

Mie met paksoi en garnalen
ongeveer 150 gr mie, gekookt volgens instructies op het pak
1 ui, gesnipperd
2 tenen knoflook, gehakt
klein stukje gember, geraspt
1 groene paprika in blokjes
1 struik paksoi in stukken, gewassen en gedroogd
100 gram Hollandse garnalen
grote hand (of meer) koriander, grof gehakt
flinke scheut zoete chilisaus
scheutje olie
zout naar smaak

Laat de pan (wok of hapjespan) goed heet worden. Voeg olie toe. Bak de ui ongeveer 2 minuten, voeg paprika, knoflook en gember toe en bak 2 minuten mee. Voeg het witte deel van de paksoi toe en bak het geheel nog ongeveer een minuut. Voeg nu mie en naar smaak zoete chilisaus toe. Roer tot slot het groene deel van de paksoi, koriander en garnalen toe. Roer door en proef of er nog zout of meer chilisaus nodig is. Voor 2 personen.

Blondies met witte chocolade en roomkaas

Ons prinsesje was gisteren jarig. En dat was reden voor een klein feestje. En op één of andere manier hebben we hier ook op kleine feestjes een huis vol mensen en kinderen. Gelukkig is onze prinses ook wel echt een beetje een prinses en is dus helemaal niet vies van alle aandacht en kadootjes. En ze blijkt ook erg blij te worden van een heuse verjaardagstaart. Voor de kinderen bestelde ik een prachtige jip en janneke taart bij de Hema, prachtig en mierzoet. Voor alle nietmeerkinderen maakte ik een sinaasappel maanzaadcake en deze Blondies, een soort crèmekleurige brownies met witte chocolade en een roomkaasvulling.

Blondies met witte chocolade en roomkaas
225 gr zachte boter
340 gr suiker
4 eieren
200 gr bloem
½ zakje bakpoeder
200 gr witte chocolade

Voor de roomkaasvulling
300 gr verse roomkaas (bijvoorbeeld monchou), zachtgeroerd
100 gr witte chocolade
1 ei
1 eetlepel bloem

Smelt voor de roomkaasvulling de witte chocolade aubainmarie. Zet daarvoor een pan met water op het vuur, hang hierin een kom die het water net niet raakt en roer totdat de chocolade gesmolten is. Roer de chocolade, roomkaas, ei en bloem door elkaar. Zet de vulling aan de kant totdat deze nodig is.
Verwarm de oven voor op 180 graden. Bekleed een vierkanten bakblik van ongeveer 23 cm met bakpapier. Smelt de witte chocolade aubainmarie. Klop in een kom of de keukenmachine de boter met de suiker totdat deze romig en wit is. Klop hier nu één voor één de eieren door. Spatel voorzichtig de bloem, het bakpoeder en de gesmolten chocolade door het eiermengsel. Giet de helft van het beslag in het bakblik. Verdeel hierover de roomkaasvulling. Schep het resterende beslag erover. Bak de koek ongeveer 40 minuten in de oven. Laat de koek afkoelen in de vorm en snijd hem in stukken.

Eatme

Afgelopen weekend was ik fijn uit eten met vriendin M. Er begint een goede traditie te ontstaan waarbij we de ene keer in mijn stad en de volgende keer in haar stad gaan eten. Zonder man en zonder kinderen. Eerst shoppen en daarna eten. En in het geval van afgelopen zaterdag ook bubbels. Wat mij betreft ook een traditie in wording. Dusch. U krijgt vandaag van mij geen recept, maar een recensie. Ik heb u nooit beloofd dat bij elk stukje een recept zou zijn, volgende keer weer. Toch? Wat vindt u? Zijn recensies een traditie in wording of is dit wat u betreft de laatste keer?

Deze keer was het de beurt van vriendin M. om een restaurant uit te zoeken. Zij koos voor Eatme. Onder andere omdat Johannes van Dam een lovende recensie en een 9- gaf. Allereerst de aankleding: het restaurant is niet goot en ziet er prachtig uit, met een enorme muur van planten en delen glas in de vloer waardoor een blik in de keuken geworpen kan worden. Aan onze tafel stonden gewoon stoelen, maar het viel mij op dat aan één van de andere tafels alleen krukjes stonden, ik zou mij eerlijk gezegd nogal bekocht en gebroken voelen als ik de hele avond op een krukje zou moeten zitten terwijl ik toch voor een behoorlijk bedrag eet en drink.

In dit restaurant geen amuses, wel standaard een fles koud water en heerlijk brood met gezouten boter. Hulde voor de gezouten boter! De menukaart en wijnkaart zijn compact, maar met voldoende keus. Vooraf koos ik voor de Spaanse runderham en M. voor gebakken langoustines. De ham was zout en zoet tegelijk, dooraderd en heerlijk gedroogd. M. peuterde en vocht om zoveel mogelijk van de perfecte langoustines te kunnen opeten.
Daarna volgde een botermalse entrecote met bearnaisesaus. Op het bord wat spinazie en daarnaast superdunne frietjes en een salade. De mayonaise en bearnaisesaus waren huisgemaakt. De bouillabaisse was rijkgevuld en goed op smaak.
Na lieten we ons verleiden tot aardbeien met limoenroom en chocoladebombe. De aardbeien waren heerlijk, de chocoladebombe een droom, maar wel een grote droom. We deelden beide toetjes en eerlijk gezegd was de combinatie een stuk beter dan beiden los.

Dusch, de smaken waren prima, de bereidingen perfect. Maar niet alle gerechten kwamen zoals omschreven op tafel, bij de bouillabaisse moesten we vragen om de rouille en pas achteraf realiseerde ik me dat bij de runderham volgens de kaart ook mitzuna had gehoord. Jammer. De bediening was vriendelijk, mits ze bij onze tafel stonden en dat was niet vaak. Het duurde lang voor we aandacht getrokken hadden en voordat we onze koffie kregen zijn we twee keer vergeten. Hadden we nu in een donker hoekje gezeten hadden we het allemaal nog wel begrepen, had de zaak vol gezeten met hip bekend Nederland hadden we het ook nog wel begrepen. Maar we zaten gewoon midden in de zaak en werden omringd door dertigers en veertigers die het Parool hadden gelezen.

Al met al hebben we heerlijk gegeten, een erg gezellige avond gehad, maar verdiende de bediening geen tip. We betaalden voor het geheel inclusief 1 glas champagne, 2 glazen wijn per persoon en koffie 118 euro.

Pasta met rode saus

Het schrijven van stukjes valt me een beetje zwaar deze week. Begrijp me vooral niet verkeerd: aan inspiratie geen gebrek en hoewel ik het natuurlijk ook gewoon druk, druk, druk heb, kan ik er ook wel tijd voor vinden. Maar op één of andere manier lukt het me niet. Wat in mijn hoofd nog een goed idee leek blijkt op het scherm een stuk minder geestig en interessant. Of blijkt op het scherm vooral een erg lang verhaal. En van wat er deze week bij ons op tafel stond kan ik ook geen nieuwe recepten voor u breien. Dus. Iets simpels. En volgende week weer uitgebreide stukjes en recepten.

Pasta met rode saus
1 ui
Ongeveer 100 gram spek in blokjes
1 teen knoflook
1 of 2 stengels selderij
2 wortels
½ glas rode wijn
1 blik tomatenblokjes
1 eetlepel oregano
1 bouillonblokje
Scheutje olijfolie
Peper en zout
En pasta natuurlijk

Verhit de olie in een ruime pan. Bak ui en spek aan. Voeg knoflook, selderij en wortel toe en bak het geheel ongeveer 10 minuten. Blus af met de rode wijn. Voeg de tomatenblokjes, oregano en het bouillonblokje toe. Laat ongeveer 20 minuten sudderen. Kook ondertussen de pasta volgens de gebruiksaanwijzing of het pak. Proef de saus en voeg eventueel peper en zout toe. Serveer met verse geraspte Parmezaanse kaas.

Pizza met spinazie en geitenkaas

Mijn kleuter heeft een uitgesproken mening over eten. Zo komt het voor dat ik iets op tafel zet waarvan hij na één hap verklaard dat het vies is. Het komt ook voor dat ik iets op tafel zet waar hij slechts één blik op hoeft te werpen om te verklaren dat het vies is. Hij roept zelfs wel eens dat iets vies is als er nog niet eens gekookt is.
Ook bemoeit mijn kleuter zich graag met het eten. Het liefst eet hij elke dag pasta. Met rode saus. Elke dag.
En hij wil graag helpen bij het koken. Komt dan gezellig in de keuken staan, vraagt wat hij kan doen en weigert vervolgens alle door mij met zorg bedachte kleuterklusjes. Maar als we pizza maken komt het allemaal weer goed, pizza maken is hier een familieklus, de man en mijn kleuter maken samen eerst de bodem en daarna de rest van de pizza, ik hoef alleen maar het beleg te regelen. Onze pizza’s zijn nooit authentiek Italiaans, wel lekker, kleutervriendelijk en met groente. En met de bodem ben ik lui. Ik heb eerlijk gezegd nog nooit echt zelf een bodem gemaakt. We gebruiken altijd een (bijna) kant en klare bodem. Vaak van Koopmans, maar soms ook van Albert Heijn al helemaal klaar in het koelvak (naast het croissantdeeg)

Pizza met spinazie en geitenkaas
(bijna) kant en klaar pizza deeg
400 gr diepvries spinazie
100 – 150 gr katenspek
1 rode ui in dunne ringen
150 gr zachte geitenkaas (ook lekker met geitenkaas met honing)
Handje geraspte Parmezaanse kaas

Als er geen tomatensaus bij het kant-en-klare-deeg zit maakt u deze makkelijk als volgt: meng met de staafmixer 1 blik tomatenblokjes, 1 gesnipperde ui, 1 teen knoflook, een klein scheutje olijfolie, peper, zout, een lepel suiker en veel oregano.

Verwarm de oven voor op 200 graden. Bereid het deeg volgens de gebruiksaanwijzing. Laat de spinazie ontdooien, goed uitlekken en knijp er zoveel mogelijk van het vocht uit. Bak de katenspek in een koekenpan knapperig en snijd in reepjes. Leg de bodem op bakpapier op een ovenplaat of rooster. Verdeel eerst tomatensaus, daarna spinazie, ui en spek over de bodem. Verdeel tot slot Parmezaanse kaas en geitenkaas over de pizza. Bak de pizza in de oven volgens de gebruiksaanwijzing (meestal ongeveer 20 minuten).

Mousse van Limoncello

Herfst. Het is u vast niet ontgaan, het is nu niet alleen volgens de kalender herfst, maar ook het weer heeft zich gewonnen gegeven. De herfst is hier: het waait zo hard dat de bomen krom staan en al hun kastanjes prijs geven, het regent (terwijl ik eerst één kind naar het kinderdagverblijf breng dan een ander naar school en vervolgens zelf naar mijn werk ploeter), het is guur genoeg om de zomerjassen te wassen en voorlopig op te bergen en mijn jongetje houdt zich op school vooral bezig met iets dat hij “herfstwerkjes” noemt. Eerlijk gezegd vind ik het niet zo erg, ik houd wel van de gure wind om het huis terwijl ik binnen, lekker op de bank, dit stukje voor u maak. Ik vind de regen niet zo heel erg, zolang het maar regent terwijl ik binnen nog een kopje thee inschenk en mijn eerste speculaasje van dit jaar oppeuzel. Ik houd wel van de geur van herfst, vocht, paddenstoelen en aarde. Ik vind het binnen weer fijn en gezellig, de dekentjes liggen weer op de bank en de kaarsen zijn weer aan. Ik krijg zin in stoofpotten, appeltaarten en toast met paddenstoelenragout. Ik vervang de witte wijn langzaam voor rode, en ik overweeg op zoek te gaan naar een fijne fles port. En als het even niet regent gaan we lekker naar buiten. Jassen en laarzen aan en op pad.

Gisteren aten we dit zomerse toetje nog bij vrienden, de tuindeur stond open en de kinderen speelden buiten. Gisteren was het ietsje minder herfst dan vandaag.

Mousse van Limoncello
250 ml slagroom
2 eetlepels suiker
1 borrelglaasje limoncello (Italiaanse citroenlikeur)
Rasp van een halve citroen

Klop de slagroom met de suiker stijf. Roer de limoncello en citroenrasp door de slagroom. Verdeel het mengsel over 4 tot 6 glaasjes (4 glaasjes voor grote porties, 6 glaasjes voor kleine porties) en laat minimaal 2 uur opstijven in de koelkast. Lekker met een klein glaasje limoncello erbij.

Pastasalade met rucola en tuinbonen

Kijkt u eens. Een nieuw plaatje. Schaamteloos gejat van de wandelaar. Nu nog zonder zijn toestemming, maar ik gok er eerlijk gezegd een beetje op dat de wandelaar het eigenlijk wel leuk vindt dat ik zijn plaatje gebruik. Misschien heeft hij zelfs dit plaatje geschoten met in zijn achterhoofd dit plekje op het wereldwijdeweb. Ik vind het in ieder geval mooi. Dusch. Wandelaar, hartelijk dank. Wilt u nog een vergoeding ontvangen voor het gebruik van uw plaatje? Wilt u graag een vermelding van uw naam? Of anderszins gecompenseerd dan wel geëerd worden?

Vanavond kook ik niet. Ik heb een bbq-feest. In de herfst vraagt u zich af? Ja, in de herfst, ik heb het ook niet gepland. En eerlijk gezegd heb ik het niet zo op bbq-feesten. Vaak zijn bij de bbq de rijen om een aangebrand worstje te pakken te krijgen zo lang, dat ik uiteindelijk alleen maar veel te weinig brood eet, of iets dat voor pastasalade moet doorgaan, maar eigenlijk alleen maar weeïg smaakt. Maar wel matige rosé drink alsof ik voldoende heb gegeten. En morgen moet ik gewoon weer werken. Ik vermoed dat ik van die combinatie te weinig eten, maar wel drank en morgen werken, spijt ga krijgen. Maar dat zien we morgen dan wel weer. Voor u een recept voor pastasalade die wel lekker smaakt:

Pastasalade met rucola en tuinbonen
250 gr pasta, gaar gekookt in voldoende zout water en afgekoeld
100 gr rucola
150 gr parmezaan, geraspt
rasp van 1 citroen
scheutje walnootolie
½ teen knoflook, geperst
250 gr lekkere (!) tomaten in grove stukken
6 zongedroogde tomaten in stukken
300 gr tuinboontjes (uit de diepvries) (extra lekker als u ze even dubbeldopt: een minuutje blancheren, het velletje verwijderen en alleen het kleine groene boontje gebruiken)
peper/zout

Maak met de staafmixer van 1/3 van de rucola, de parmezaan, citroenrasp, knoflook, walnootolie en knoflook een dikke saus, het wordt een soort pesto. Roer de pesto en andere ingrediënten door de pasta. Proef en voeg indien nodig peper en zout toe. Deze pastasalade kan erg goed van te voren gemaakt worden.