Bietensalade

In Nederland zeuren we massaal over hetzelfde. Over het weer bijvoorbeeld: te veel regen, te warm, te veel sneeuw. We klagen ook allemaal over de NS, files, de prijs van brandstof en de villa van onze kroonprins. Meestal houd ik niet zo van dat groepsklagen. En al helemaal niet hier. Er zijn meer dan genoeg blogs op het wereldwijdeweb waar mutserige huisvrouwen hun beklag doen over van alles en nog wat. U komt hier immers voor de gezelligheid. Maar vandaag maak ik een uitzondering.

Want. Lieve mensen. Vandaag. Deze 1 september, zag ik pepernoten in allerlei soorten, maten en smaken in de supermarkt liggen. Pepernoten, lieve mensen, pepernoten. In september. Ik vind het nogal vroeg. Ik koppel pepernoten nu eenmaal aan Sinterklaas. En laten we eerlijk zijn, het duurt nog heel lang voordat het Sinterklaas is. Toegegeven, het leek de afgelopen dagen wel weer voor Sinterklaas, maar het duurt dus echt nog maanden. Dusch. Als we nu allemaal die pepernoten gewoon niet kopen begrijpen de supermarkten dat misschien wel. En liggen de pepernoten volgend jaar misschien pas eind oktober in de winkel. Toch? Het is het proberen waard.

En wat moet u dan eten? Nu de pepernoten opeens in de ban zijn? Gewoon, bietensalade. Lekker met gebakken aardappeltjes.

Bietensalade
500 gram gekookte bietjes, zelf gekookt en schoongemaakt, of gewoon uit de koeling van de groente afdeling
2 lente-uitjes
1 groene appel
7 kleine zure augurkjes
100 gram spek in dobbelsteentjes
125 ml zure room

Bak de spekjes. Snijd de bietjes in dobbelsteentjes (ik doe dat met wegwerphandschoenen). Snijd de lente-ui in ringen, schil de appel en snijd deze in blokjes, snijd de augurkjes in dunne plakjes. Meng alle ingrediënten en serveer. Makkelijk dusch.

Avocado Mangosalade

Bijna twee maanden was het hier stil. Zonder waarschuwing, zonder mededeling, gewoon stil. Het spijt me. Daar heeft u natuurlijk niets aan, maar het spijt me evengoed. We waren kamperen in Frankrijk, en dat was heerlijk. En ik kreeg weer erg veel last van mijn handen, typen was, zeg maar, even niet mijn hobby. Dat gedoe met mijn handen is nu weer iets minder, de vakantie alweer lang voorbij. Dus nu ben ik er weer! En ik ga proberen mijn leven te beteren. Dusch. U staat nu op mijn na-de-vakantie-voornemens: vaker sporten, regelmatig met de kinderen spelen, de administratie op orde maken en houden en vaker bloggen.

Nu ben ik er wel, maar bent u er ook weer? Laat u een reactie achter in het reageer dingetje? Om te laten weten dat u zich verwaarloosd voelt, of juist blij bent dat ik er weer ben, of misschien zelfs met uw eigen na-de-vakantie-voornemens?

En dan nu. Een recept. In de afgelopen weken mochten we een paar keer bij mensen bbqen. En op één van deze bbqs aten we deze salade als bijgerecht. Heerlijk. Dusch, speciaal voor u, Avocado- Mangosalade, eerlijk gejat van vriendin M.

Avocado Mangosalade
100 gr rucola
2 rijpe avocado’s
1 rijpe mango
1 eetlepel zoete chilisaus (of loempiasaus)

Schil en snijd de mango en avocado’s in blokjes van ongeveer 1.5 centimeter. Meng alle ingrediënten door elkaar. Klaar. Lekker bij gegrild vlees.

Makreelsalade

Onze kleuter verjaarde afgelopen zaterdag. Hij werd 5 jaar. En zoals dat gaat bij kleuters was dat een hele happening. Weken te voren was hij al druk met verlanglijstjes, gastenlijstjes en taartwensen. Stond midden in de nacht naast mijn bed omdat hij zich verschrikt afvroeg of ik wel een taart bedacht en geregeld had voor zijn kinderfeestje. En dat kinderfeestje dus, op donderdag. Zijn eerste. En dus ook de eerste die mijn lief en ik organiseerden. Nu zijn wij ervaringsdeskundigen, wij hebben in onze tijd menig kinderfeestje meegemaakt, dus konden wij dat prima zelf regelen. Een piratenfeest werd het. Met een heuse schat, schatkaart, speurtocht, piratenopdrachten en bijbehorende beloningen. En een geslaagd feest was het, onze kleuter hoefde maar 2 keer van spanning te huilen en van de andere kinderen kwam geen onvertogen woord. Dat deel van zijn verjaardag was dus al geslaagd.

En zaterdag was hij echt jarig. Toen waren er opa’s en oma’s, tantes en vrienden. Er was een verjaardagstaart, er waren stapels broodjes en aan het einde van de dag haalden we chinees. En natuurlijk stapels kado’s, een step, schandalig grote dozen met lego en een enorm kasteel van playmobile. Uitgeput stortte de kleuter ’s avonds in bed. En wij ook.

Voor de kleuter maakte ik een treintjes taart, voor de volwassenen een enorme stapel brownies. Van Jamie Oliver. Tussen de middag waren er broodjes. Na stemming bleken de broodjes met makreelsalade favoriet. Dus. Bij deze. Maakt allen boterhammen met makreelsalade. Nogal simpel. Meer dan een beetje geïnspireerd op de heerlijke broodjes met makreel salade die de man van collega A maakt

Makreelsalade
1 grote gerookte makreel
1 koffielepel sambal badjak (mocht u geen badjak hebben neem dan andere lekkere sambal, heeft u alleen sambal oelek ga dan sambal badjak kopen of lenen bij de buren)
3 eetlepels goede mayonaise
1 kleine ui, gesnipperd

Maak de makreel schoon, eerlijk gezegd heb ik nog steeds niet de allerbeste manier ontdekt om zo makkelijk mogelijk alle graten te verwijderen. Maar ze moeten er wel uit. Peuteren dus. Roer de andere ingrediënten door de makreel. Proef of er nog meer mayonaise (smeuïger) of sambal (pittiger) door moet. Lekker op brood, of met toastjes.

Salade met tuinbonen en makreel

Ach lieve mensen, wat was het heerlijk vandaag. Het weer dan hè? Ik werkte vandaag thuis, iets met een tandartsafspraak en daarna was het nu eenmaal makkelijker om thuis te werken dan om naar kantoor te gaan. Dus daar zat ik vanmiddag, aan de eettafel, balkondeuren open, muziekje op de achtergrond en een lekker kopje koffie binnen handbereik. Dan is werken opeens een klein feestje. Daarna haalde ik de kleuter op uit school en togen we, samen met vriendinnetjes, naar de speeltuin. Ik zei het u toch al? Het was een heerlijke dag.

Deze dag vroeg om een salade. Met lekker brood. De prinses vond het heerlijk, de kleuter plukt er de tuinbonen uit en liet de rest liggen. Wij lieten niets liggen, maar aten alles op.

Salade met tuinbonen en makreel
600 gram gedopte tuinbonen (uit de diepvries)
75 gram rucola
1 grote gerookte makreel, schoongemaakt en in stukken
½ rode ui, in dunne ringen
sap en rasp van een ½ (biologische) citroen
olijfolie
zout
½ theelepel bruine basterdsuiker

Breng water en een snuf zout aan de kook. Doe de tuinbonen in het water, laat weer aan de kook komen en kook ongeveer 3 minuten, zodat ze lekker knapperig blijven. Maak een dressing met citroensap en rasp, olijfolie, basterdsuiker en een klein beetje zout. Meng alle ingrediënten tot een maaltijdsalade. Eet met lekker knapperig brood.

Salade van aardappels met sperzieboontjes

Er zijn van die dagen dan is het een behoorlijk gedoe om iedereen van avondeten te voorzien. Zo'n dag waar we om 5 uur beginnen, dan schuiven de kleuter en zijn beste vriendin aan tafel. Zodra zij om half 6 de deur uit zijn, op weg naar zwemles, spring ik fluks op de fiets om de prinses op te halen. Onze prinses heeft na een volle dag spelen een reuzetrek en krijgt dus snel een warme prak. Als dan de kleuter weer terug is van zwemles, de kinderen gepoetst, voorgelezen en geknuffeld in bed liggen, de troep is opgeruimd en de keuken bijna aan kant, ploffen mijn lief en ik op de bank en willen dan, hangend voor het 8 uur journaal, eigenlijk ook nog wel wat eten.

En wat eten we dan op zo’n dag? De kleuters en prinses houden het meest van aardappelsvleesgroenten. Maar tegen de tijd dat het mijn beurt is om te eten heb ik daar geen zin meer in. Een poldermodel. De kinderen krijgen oer aardappelsvleesgroenten (gekookte aardappels, sperzieboontjes en een klein gehaktballetje) en van de restjes maak ik voor ons een goedgevulde salade.

Niet lang geleden namen mijn lieve schoonzusjes uit Zwitserland en fles vijgen- balsamicoazijn mee. Als u nu niet zulke lieve schoonzusjes hebt, of ze gingen niet naar Zwitserland kunt u natuurlijk best gewone balsamicoazijn gebruiken.

Salade van aardappels met sperzieboontjes
4 gekookte aardappels, in stukken
2 grote opscheplepels (of zoveel je hebt) gekookte sperzieboontjes (of andere boontjes, met tuinboontjes kan het ook)
een grote bos platte peterselie, gehakt
een rode ui, in dunne ringen gesneden
avocado-olie, of walnotenolie, of desnoods olijfolie
vijgen- balsamicoazijn
mosterd

Maak van de olie, azijn en een klein beetje mosterd een dressing. Doe alle ingrediënten in een kom en giet er ruim dressing over. Laat de salade minimaal een kwartiertje staan, dat komt de smaak ten goede!
Wij aten deze salade met gegrilde lamsworstjes.

Pittige salade met paprika, peper en munt

De laatste minuten in Istanbul, over ongeveer een uur vertrekt het vliegtuig. Ik kan het u zeker aanraden: een paar dagen weg met zonder kinderen, een paar dagen naar Istanbul, een paar dagen gewoon, net als vroeger met uw tweetjes, en dan, na die paar dagen weer fluks naar huis, naar de kindjes. Allemaal aan te raden. En hoe was nu het eten in Istanbul? Iemand zei voordat we gingen dat hij geen hoogte kon krijgen van de Turkse keuken. En weet u? Ergens begrijp ik dat wel. Ik heb deze paar dagen telkens heerlijk gegeten, maar het was wel telkens hetzelfde. Ze maken hier de meest heerlijke kebab, in fantastische combinaties, lamsgehakt met pistachenoten is bijvoorbeeld écht een goed idee, maar werkelijk elk restaurant heeft kebab op de kaart staan, en vaak zelfs alleen kebab. En we zijn heus niet alleen in toeristische restaurants geweest, we hebben ook tussen de locals gegeten, maar ook dan, als hoofdgerecht alleen maar kebab, in honderd variaties, dat dan weer wel. Naast kebab doen ze hier ook aan Mezzes, kleine hapjes vooraf. Meestal komt er een groot dienblad met gerechtjes of voorbeelden hiervan naar de tafel en kiest de gast daaruit waar hij zin in heeft. En gelooft u mij, die mezzes zijn heerlijk, dat kunnen ze hier. Natuurlijk de overbekende humus, calamaris en tzatziki-achtigen, maar we aten ook octopussalade, minstens acht soorten auberginesalade, een pittig smeersel met pepers, paprika en munt, salade van gezouten tonijn, boontjes in alle vormen. En daarbij drinkt men dan Raki, een Turkse anijsdrank, aangelengd met een beetje water.

Dusch. De Turkse keuken? Ik kan u niet meer vertellen dan heerlijke Mezze en geweldige kebab, maar misschien is dat voor nu ook wel genoeg.

Pittige salade met paprika, peper en munt
2 rode paprika’s
2 rode pepers
1 flinke hand gehakte munt
snufje zout

Rooster en pel de paprika’s zoals ik u hier al eens uitgelegd heb. Rooster de pepers in een droge koekenpan rondom totdat ze zwart geblakerd zijn. Verwijder zaadlijsten, steeltje en schil van de pepers. Snijd de paprika’s en de pepers grof. Mix en hak alle ingrediënten met bijvoorbeeld de staafmixer. Lekker op Turks brood.

Couscoussalade met witlof en granaatappel

Terwijl ik bij de poelier stond te wachten totdat ik aan de beurt was heb ik daar naar rookoventjes staan kijken. De poelier verkoopt natuurlijk voor kip, gevogelte en wild, maar verkoopt ook allerlei anders. Zoals rookoventjes dus. En volgens de verpakking van die rookoventjes zijn die gewoon binnen te gebruiken, in de oven of op het gasfornuis. Maar werkt dat eigenlijk wel? Ik bedoel, zelf iets kunnen roken lijkt me best fijn. Een stukje kip, of vis, plakken aubergine of venkel. Dat is pas heerlijke huisvlijt. Maar iets roken in huis dat gaat toch erg stinken?
Heeft u een rookoventje? En doet u dat dan binnen of buiten? En hoe dan? En stinkt het erg? Is het een aanrader? Of weer zo’n apparaat dat een mens twee keer gebuikt en daarna bovenop de kast slingert?

Het rookoventje heb ik eerst maar laten staan, daar ga ik zeker nog eens over nadenken. Diezelfde poelier had ook zogenaamde rookzakken. Rookzakken? Ja, rookzakken. En de avonturier die ik ben heb ik natuurlijk direct een rookzak mee naar huis genomen om te proberen. Een aluminiumzak waarin de te roken waren worden gelegd, in de oven en dan op een ingenieuze wijze wordt er gerookt. Ik kocht natuurlijk ook kippendijtjes, veel malser en smakelijker dan gewone filets en probeerde ’s avonds direct mijn rookzak met de kippendijtjes. Dijtjes kruiden met peper, zout en een klein beetje salie. Oven voorverwarmen op 245 graden (!), kwartiertje in de oven, oven lager en nog een kwartiertje. Het moet gezegd, ons hele huis ruikt al 2 dagen naar een goeie fik, de dijtjes vonden we best lekker geworden, maar de rooksmaak was ver te zoeken. Niet voor herhaling vatbaar alles bij elkaar. Jammer. De couscous werd er niet minder lekker van.

Couscoussalade met witlof en granaatappel
2 kopjes couscous
1 granaatappel
2 gele paprika’s
4 stronken witlof, dun gesneden
1 stengel bleekselderij, heel dun gesneden
100 gram pijnboompitten, geroosterd
3 kippendijtjes
½ kippenbouillonblokje
bosje koriander, gehakt
peper, zout
olijfolie

Verwarm de oven voor op 200 graden. Snijd de paprika’s in tweeën en verwijder de zaadlijsten. Leg de paprika’s hoog in de oven met de buitenkant naar boven en gril ze totdat er zwarte blazen op de schil zitten. Haal de paprika’s uit de oven en doe ze direct in een plastic zakje. Laat ze afkoelen in het plastic zakje, eenmaal afgekoeld is de schil makkelijk te verwijderen.
Verlaag de oventemperatuur naar 180 graden. Kruid de kippendijtjes met peper en zout, verpak ze in aluminiumfolie en bak ze in ongeveer 20 minuten gaar in de hete oven. Controleer of de dijtjes gaar zijn (prik erin met een satéprikker, het vocht dat eruit komt moet helder zijn), ander nog iets langer in de oven. Laat de kip afkoelen en snijd in grove stukken.
Wel de couscous in heet water met het ½ bouillonblokje volgens de gebruiksaanwijzing op het pak. Giet zo nodig af, roer door met een vork en laat afkoelen.
Verwijder de pitjes uit de granaatappel: snijd de granaatappel in 4-en en probeer de kwarten binnenstebuiten te draaien, de pitten vallen er nu makkelijk af. Wel de witte vliesjes verwijderen, deze zijn bitter.
Doe de couscous in een schaal, voeg een scheut olijfolie toe en roer nogmaals los met een vork. Voeg witlof, bleekselderij, gegrilde paprika, pijnboompitten, kip en koriander toe. Roer goed door en serveer op kamertemperatuur.

Pastasalade met rucola en tuinbonen

Kijkt u eens. Een nieuw plaatje. Schaamteloos gejat van de wandelaar. Nu nog zonder zijn toestemming, maar ik gok er eerlijk gezegd een beetje op dat de wandelaar het eigenlijk wel leuk vindt dat ik zijn plaatje gebruik. Misschien heeft hij zelfs dit plaatje geschoten met in zijn achterhoofd dit plekje op het wereldwijdeweb. Ik vind het in ieder geval mooi. Dusch. Wandelaar, hartelijk dank. Wilt u nog een vergoeding ontvangen voor het gebruik van uw plaatje? Wilt u graag een vermelding van uw naam? Of anderszins gecompenseerd dan wel geëerd worden?

Vanavond kook ik niet. Ik heb een bbq-feest. In de herfst vraagt u zich af? Ja, in de herfst, ik heb het ook niet gepland. En eerlijk gezegd heb ik het niet zo op bbq-feesten. Vaak zijn bij de bbq de rijen om een aangebrand worstje te pakken te krijgen zo lang, dat ik uiteindelijk alleen maar veel te weinig brood eet, of iets dat voor pastasalade moet doorgaan, maar eigenlijk alleen maar weeïg smaakt. Maar wel matige rosé drink alsof ik voldoende heb gegeten. En morgen moet ik gewoon weer werken. Ik vermoed dat ik van die combinatie te weinig eten, maar wel drank en morgen werken, spijt ga krijgen. Maar dat zien we morgen dan wel weer. Voor u een recept voor pastasalade die wel lekker smaakt:

Pastasalade met rucola en tuinbonen
250 gr pasta, gaar gekookt in voldoende zout water en afgekoeld
100 gr rucola
150 gr parmezaan, geraspt
rasp van 1 citroen
scheutje walnootolie
½ teen knoflook, geperst
250 gr lekkere (!) tomaten in grove stukken
6 zongedroogde tomaten in stukken
300 gr tuinboontjes (uit de diepvries) (extra lekker als u ze even dubbeldopt: een minuutje blancheren, het velletje verwijderen en alleen het kleine groene boontje gebruiken)
peper/zout

Maak met de staafmixer van 1/3 van de rucola, de parmezaan, citroenrasp, knoflook, walnootolie en knoflook een dikke saus, het wordt een soort pesto. Roer de pesto en andere ingrediënten door de pasta. Proef en voeg indien nodig peper en zout toe. Deze pastasalade kan erg goed van te voren gemaakt worden.

Tonijnsalade

Toen was ik leuk weer begonnen met een foodblog, maar dat is nog wel even wennen. Weer even zoeken naar mijn eigen stijl, weer ploeteren op een vlot stukje en bedenken waar dat stukje dan over moet gaan en met welk recept sluit ik dat stukje dan weer af. Wennen dus. Wel leuk, heel leuk, beetje spannend ook, alsof ik na de vakantie weer voor het eerst naar school ga en het is fijn om na de vakantie iedereen weer te zien, het is fijn de eerste letters te zetten op de eerste bladzijde van een nieuw schrift. Ik vind het leuk om weer na te denken over de stukjes, bij elk gerecht dat ik kook me af te vragen of het iets is om aan u voor te leggen. Dusch. Nog even wennen en nog zoeken naar mijn schrijfstijl, maar dat vergeeft u mij wellicht.

En dan nu, tonijnsalade. Onvolprezen. Lekker zo, op een toastje, maar ook op de boterham in het lunchtrommeltje. Wel even excuses aanbieden aan collega’s en klasgenoten over de sterke visgeur.

Tonijnsalade
2 blikjes tonijn op olie
1 blikje ansjovis, klein gesneden
1 uitje fijn gehakt
3 eetlepels mayonaise (wel lekkere mayo nemen hoor! Geen slanke frietsaus ofzo!)
Peper uit de molen

Blikjes laten uitlekken, alles door elkaar roeren. Naar smaak extra mayonaise of peper toevoegen. Simpel.