Wraps met merguezworstjes en salade

Soms hoeft koken niet zo ingewikkeld te zijn. Regelmatig kies ik voor de makkelijke weg, flans ik snel iets in elkaar of koop ik iets dat al bijna af is. Nog vaker eten we hier “kindereten”. Eten waarvan ik zeker denk te weten dat mijn kleuter dit met minimaal gezeur gaat eten. Meestal zeurt de kleuter dan alsnog, dat schijnt een beetje bij kleuters te horen, dat ze zeuren over eten. En alleen maar patat willen eten, of pasta met niks.
Goed. Waar gaat dit heen? Laatst maakte ik mijzelf er weer eens makkelijk vanaf, maar dat bleek wel erg smakelijk te zijn en zelfs de kleuter was matig enthousiast. En u heeft dan misschien geen kleuter, maar dan toch wel zin in iets makkelijks, smakelijks en toch gezonds. Dusch. Maakt allen wraps.
Wat een rotwoord is dat eigenlijk, wraps. Zegt u het maar eens een paar keer achter elkaar: wraps, wraps, wraps. Rotwoord toch? Maar wel lekker.

Wraps met merguezworstjes en salade
Een berg wraps, maat medium (reken per volwassene op 2.5 en per kind op 1.5)
Merguezworstjes (ook per volwassene 2.5 en per kind 1.5) (mijn kinderen hebben liever knakworsten, dat kan natuurlijk ook)
Komkommer, geschild, zaadjes verwijderd en in stukjes
Tomaten (lekkere!), in stukjes
Avocado, geschild en in stukjes
Koriander, gehakt
Lenteui, gehakt

Meng de tomaten en komkommer tot een salade. Meng de avocado, koriander en lenteui ook tot een salade. Bak of gril de mergquezworstjes. Laat iedereen aan tafel een wrap vullen met een worstje en wat van de salades. Ook lekker met een beetje zure room.

Linzenstoofschotel met Turkse worst en groene kool

Een heel enkel keertje bemoeit mijn lief zich met dit weblog. En dan bedoel ik ook echt bemoeien hè? Want stukjes lezen -net als u- doet hij natuurlijk altijd en over die stukjes zegt hij dan iets. Meestal iets liefs. Of soms iets opbouwends. Of zelfs soms iets over d’s en t’s (en dan pas ik dat heel snel aan). Maar een heel enkel keertje komt hij zo maar, meestal voor mij totaal onverwacht, met een idee. Of ik niet eens een stukje over zus of zo zou moeten schrijven. En natuurlijk luister ik dan altijd gewillig en lap ik zijn advies vervolgens vriendelijk aan mijn laars. Maar deze week had hij gelijk. En dus heeft u dit stukje eigenlijk aan mijn lief te danken.

Mijn lief vond namelijk dat het hoog tijd werd dat ik u iets vertelde over één van mijn geheime wapens. Het Turkse worstje, een smaakvol, pittig knoflookworstje. Bij elke Turkse winkel te koop. Ja echt! Voorverpakt in een blauwe verpakking waarop Efepasa en Yonca staat. In de verpakking een streng met 6 pittige knoflookworstjes, en natuurlijk vindt u 6 worstjes veel te veel, maar wat u niet in één keer gebruikt kunt u gewoon invriezen. En dat is nu een groot deel van het geheim, want met die ingevroren worstjes heeft u altijd een prima borrelhapje of fijne smaakmaker in huis. Precies waarvoor ik deze worstjes het meest gebruik, als smaakmaker in allerlei gerechten. Maar in plakjes bij de borrel kan ook. Dusch. Nu allemaal fluks naar de Turkse winkel op zoek naar worstjes.

Linzenstoofschotel met Turkse worst en groene kool
2 kopjes linzen
een handvol verse zilveruien gepeld en heel gelaten of 5 sjalotten gepeld en in 2en
een wortel in grote stukken
1 Turks worstje in dunne plakjes
een lepel ganzenvet of roomboter
½ liter kippenbouillon
2 stengels bleekselderij in grove stukken
groene kool in dunne reepjes
een papje van maizena, zie de verpakking

Verhit het vet of de boter en fruit hierin zachtjes de zilveruien, wortel en bleekselderij. Voeg de linzen toe, roer door en bak een minuutje mee. Doe het worstje en de bouillon bij de linzen. Laat met de deksel op de pan 30 minuten zachtjes stoven. Voeg, als de stoofpot te droog wordt extra bouillon toe. Roer de kool door de linzen en laat nog 10 minuutje stoven. Roer het maizena papje door de stoofschotel om het geheel iets meer te binden.