Pasta met spinazie, Zeeuws spek en citroenricotta

Het is waar. Ik heb u ernstig verwaarloosd. Bleef erg lang weg, zonder teken van leven of uit te leggen wat er was en wanneer ik weer terug zou komen. Dus u heeft gelijk, dat was niet netjes van me. Maar nu ben ik er weer. Kijk, het zit zo, wij hadden namelijk anderhalve week vakantie. Maar we gingen nergens heen en bleven lekker thuis. Dus had ik bedacht dat ik best wel zo nu en dan een stukje voor u zou kunnen schrijven. En daar ging het mis. Want we beleven dan wel lekker thuis en we gingen nergens heen, die anderhalve week gleed voorbij. Deels in ledigheid en deels vulde de vakantie zich als vanzelf met vrijmarkt, pretparkbezoeken, zeiltochten, strandtripjes, etentjes met vrienden, spontane borrels en andere zaligheden. En toen kwamen de stukjes voor u dus een beetje in de verdrukking. Het spijt mij. Echt. Ik doe hierbij de plechtige belofte dat ik zal proberen mijn leven te beteren.

En dan nu. Pasta met spekjes en spinazie, maar dan een stapje verder. Niet veel moeilijker te maken dan de makkelijke versie met Boursin, maar wel een stuk lekkerder!

Pasta met spinazie, Zeeuws spek en citroenricotta
500 gram diepvries spinazie
2 tenen knoflook, gehakt
1 ui, gesnipperd
200 gram ricotta
rasp van 1 citroen
200 gram Zeeuws spek, aan 1 stuk en daarna in dobbelsteentjes gesneden
pasta
peper/zout/olijfolie

Kook de pasta in ruim zout water, meestal iets korter dan op het pak staat, gaar. Verhit de olijfolie in een pan, fruit hierin de ui aan en voeg na ongeveer 2 minuten de knoflook toe. Roer de spinazie door het ui/knoflookmengsel en laat goed warm worden. Breng goed op smaak met peper en zout. Proeven dus! Roer ondertussen de citroenrasp door de ricotta. Roer als de pasta gaar is de spinazie, ricotta en het spek door elkaar. Zeeuws spek is zo lekker, dat moet u in dit recept dus echt niet aanbakken, gewoon zo door de pasta.

Tomatentaartje

Mam, zei mijn kleuter gisteren, zullen we tomatentaart maken? Dusch. Dat deden we. Het werd een heerlijk klein taartje dat we lauwwarm bij de borrel aten. En maakt u zich vooral niet ongerust, mijn kleuter kreeg een beker limonade terwijl wij ons over een glaasje wijn bogen. Het taartje ontstond in de keuken, we bedachten het samen, niet alle suggesties van mijn kleuter werden overgenomen, maar hij veto-de ook een paar van mijn ideeën. En zo maakten we samen van wat restjes dit taartje. We hadden een goede dag!

Tomatentaartje
3 velletjes bladerdeeg, ontdooid
2 of 3 tomaten in dunne plakjes
een handvol spinazie, geblancheerd en uitgeknepen (of uit de diepvries)
gemalen peper
een bolletje mozzarella in stukken gescheurd
een handvol geraspte Parmezaanse kaas
bloem om te bestrooien en boter om in te vetten

Verwarm de oven voor op 180 graden. Bestrooi het werkblad met wat bloem, leg de velletjes bladerdeeg op elkaar en rol uit. Vet een klein taartvormpje of ovenschaaltje in en bekleed het met het baderdeeg. Leg de tomaat in het taartje en maal er ruim peper over. Verdeel spinazie, parmezaan en mozzarella over het taartje. Bak het taartje 20 minuten in de oven. Eet het warm, lauwwarm of zelfs koud.

Pizza met spinazie en geitenkaas

Mijn kleuter heeft een uitgesproken mening over eten. Zo komt het voor dat ik iets op tafel zet waarvan hij na één hap verklaard dat het vies is. Het komt ook voor dat ik iets op tafel zet waar hij slechts één blik op hoeft te werpen om te verklaren dat het vies is. Hij roept zelfs wel eens dat iets vies is als er nog niet eens gekookt is.
Ook bemoeit mijn kleuter zich graag met het eten. Het liefst eet hij elke dag pasta. Met rode saus. Elke dag.
En hij wil graag helpen bij het koken. Komt dan gezellig in de keuken staan, vraagt wat hij kan doen en weigert vervolgens alle door mij met zorg bedachte kleuterklusjes. Maar als we pizza maken komt het allemaal weer goed, pizza maken is hier een familieklus, de man en mijn kleuter maken samen eerst de bodem en daarna de rest van de pizza, ik hoef alleen maar het beleg te regelen. Onze pizza’s zijn nooit authentiek Italiaans, wel lekker, kleutervriendelijk en met groente. En met de bodem ben ik lui. Ik heb eerlijk gezegd nog nooit echt zelf een bodem gemaakt. We gebruiken altijd een (bijna) kant en klare bodem. Vaak van Koopmans, maar soms ook van Albert Heijn al helemaal klaar in het koelvak (naast het croissantdeeg)

Pizza met spinazie en geitenkaas
(bijna) kant en klaar pizza deeg
400 gr diepvries spinazie
100 – 150 gr katenspek
1 rode ui in dunne ringen
150 gr zachte geitenkaas (ook lekker met geitenkaas met honing)
Handje geraspte Parmezaanse kaas

Als er geen tomatensaus bij het kant-en-klare-deeg zit maakt u deze makkelijk als volgt: meng met de staafmixer 1 blik tomatenblokjes, 1 gesnipperde ui, 1 teen knoflook, een klein scheutje olijfolie, peper, zout, een lepel suiker en veel oregano.

Verwarm de oven voor op 200 graden. Bereid het deeg volgens de gebruiksaanwijzing. Laat de spinazie ontdooien, goed uitlekken en knijp er zoveel mogelijk van het vocht uit. Bak de katenspek in een koekenpan knapperig en snijd in reepjes. Leg de bodem op bakpapier op een ovenplaat of rooster. Verdeel eerst tomatensaus, daarna spinazie, ui en spek over de bodem. Verdeel tot slot Parmezaanse kaas en geitenkaas over de pizza. Bak de pizza in de oven volgens de gebruiksaanwijzing (meestal ongeveer 20 minuten).