Pasta met spinazie, Zeeuws spek en citroenricotta

Het is waar. Ik heb u ernstig verwaarloosd. Bleef erg lang weg, zonder teken van leven of uit te leggen wat er was en wanneer ik weer terug zou komen. Dus u heeft gelijk, dat was niet netjes van me. Maar nu ben ik er weer. Kijk, het zit zo, wij hadden namelijk anderhalve week vakantie. Maar we gingen nergens heen en bleven lekker thuis. Dus had ik bedacht dat ik best wel zo nu en dan een stukje voor u zou kunnen schrijven. En daar ging het mis. Want we beleven dan wel lekker thuis en we gingen nergens heen, die anderhalve week gleed voorbij. Deels in ledigheid en deels vulde de vakantie zich als vanzelf met vrijmarkt, pretparkbezoeken, zeiltochten, strandtripjes, etentjes met vrienden, spontane borrels en andere zaligheden. En toen kwamen de stukjes voor u dus een beetje in de verdrukking. Het spijt mij. Echt. Ik doe hierbij de plechtige belofte dat ik zal proberen mijn leven te beteren.

En dan nu. Pasta met spekjes en spinazie, maar dan een stapje verder. Niet veel moeilijker te maken dan de makkelijke versie met Boursin, maar wel een stuk lekkerder!

Pasta met spinazie, Zeeuws spek en citroenricotta
500 gram diepvries spinazie
2 tenen knoflook, gehakt
1 ui, gesnipperd
200 gram ricotta
rasp van 1 citroen
200 gram Zeeuws spek, aan 1 stuk en daarna in dobbelsteentjes gesneden
pasta
peper/zout/olijfolie

Kook de pasta in ruim zout water, meestal iets korter dan op het pak staat, gaar. Verhit de olijfolie in een pan, fruit hierin de ui aan en voeg na ongeveer 2 minuten de knoflook toe. Roer de spinazie door het ui/knoflookmengsel en laat goed warm worden. Breng goed op smaak met peper en zout. Proeven dus! Roer ondertussen de citroenrasp door de ricotta. Roer als de pasta gaar is de spinazie, ricotta en het spek door elkaar. Zeeuws spek is zo lekker, dat moet u in dit recept dus echt niet aanbakken, gewoon zo door de pasta.

Pasta met citroen

Dit bericht schrijf ik u vanaf ons hotelbed in Istanbul. Mijn lief en ik zijn er namelijk een paar dagen samen op uit. Met zonder kinderen. En nu niet direct de kinderbescherming bellen, voor de kinderen wordt goed gezorgd. Er zijn grootouders tijdelijk in ons huis getrokken en die verwennen de kleuter en prinses met ongelimiteerde aandacht, elke avond lievelingseten en bezoeken aan dierentuin, speeltuin en waar ze maar zin in hebben. En wij nemen natuurlijk een wanstaltig groot kado uit Istanbul mee. Iets met toch een beetje ons schuldgevoel afkopen. Ondertussen vermaken wij ons hier uitstekend. Tot nu toe hebben we nog geen van de geijkte monumenten of bezienswaardigheden bezocht. Wel zijn we al verschillende keren verdwaald, hebben we uren rondgezworven door kleine straatjes, vanaf een toren van het uitzicht genoten en een tochtje met een rondvaartboot gemaakt. En vooral heerlijk gegeten. Kebab natuurlijk, maar ook een grote schaal met Mezze, turkse yoghurt met muesli een gedroogd fruit bij het ontbijt en als snack namen wij een broodje met gerookte en daarna gebakken vis met sla en ui. Nu, terwijl ik dus op ons hotelbed zit dit aan u te schrijven, zijn we dus even aan het uitrusten van al dat verdwalen en eten, zodat we zo meteen weer genoeg energie hebben om uit eten te gaan en opnieuw te verdwalen.

En u dan? Weet u wat, maakt u dit weekend deze pasta met citroen eerlijk gejat van Nigella Lawson. Supermakkelijk en heerlijk!

Pasta met citroen
500 gram linguine of pappardelle
2 eierdooier
2 dl slagroom
70 gram geraspte Parmezaanse kaas
sap en rasp van anderhalf tot 2 citroenen
flinke klont boter
peterselie

Meng in een kom de eierdooier, de room, zout en versgemalen peper en de kaas met wat citroenrasp en sap. Kook de pasta beetgaar in ruim kokend water. Giet af en doe de pasta terug in de pan. Roer de boter erdoor, voeg daarna het ei-mengsel toe en hussel goed. Proef of er nog meer citroen door moet. Dien de linguine zo snel mogelijk op, op voorwarmde borden, bestrooid met wat peterselie.

Mousse van Limoncello

Herfst. Het is u vast niet ontgaan, het is nu niet alleen volgens de kalender herfst, maar ook het weer heeft zich gewonnen gegeven. De herfst is hier: het waait zo hard dat de bomen krom staan en al hun kastanjes prijs geven, het regent (terwijl ik eerst één kind naar het kinderdagverblijf breng dan een ander naar school en vervolgens zelf naar mijn werk ploeter), het is guur genoeg om de zomerjassen te wassen en voorlopig op te bergen en mijn jongetje houdt zich op school vooral bezig met iets dat hij “herfstwerkjes” noemt. Eerlijk gezegd vind ik het niet zo erg, ik houd wel van de gure wind om het huis terwijl ik binnen, lekker op de bank, dit stukje voor u maak. Ik vind de regen niet zo heel erg, zolang het maar regent terwijl ik binnen nog een kopje thee inschenk en mijn eerste speculaasje van dit jaar oppeuzel. Ik houd wel van de geur van herfst, vocht, paddenstoelen en aarde. Ik vind het binnen weer fijn en gezellig, de dekentjes liggen weer op de bank en de kaarsen zijn weer aan. Ik krijg zin in stoofpotten, appeltaarten en toast met paddenstoelenragout. Ik vervang de witte wijn langzaam voor rode, en ik overweeg op zoek te gaan naar een fijne fles port. En als het even niet regent gaan we lekker naar buiten. Jassen en laarzen aan en op pad.

Gisteren aten we dit zomerse toetje nog bij vrienden, de tuindeur stond open en de kinderen speelden buiten. Gisteren was het ietsje minder herfst dan vandaag.

Mousse van Limoncello
250 ml slagroom
2 eetlepels suiker
1 borrelglaasje limoncello (Italiaanse citroenlikeur)
Rasp van een halve citroen

Klop de slagroom met de suiker stijf. Roer de limoncello en citroenrasp door de slagroom. Verdeel het mengsel over 4 tot 6 glaasjes (4 glaasjes voor grote porties, 6 glaasjes voor kleine porties) en laat minimaal 2 uur opstijven in de koelkast. Lekker met een klein glaasje limoncello erbij.