Brasserie Buitenhof

Afgelopen weekend ging ik weer eens eten met vriendin M. Ik vertelde toch al eens eerder dat er een goede traditie aan het ontstaan was? Samen eten, zonder mannen of kinderen, dat kan eigenlijk alleen buiten de deur, dus eens in de zoveel tijd reist de één naar de ander en eten we buiten de deur. Samen dus, zonder man, of kinderen. Eerst shoppen, ik scoorde onverwacht een fijne nieuwe spijkerbroek, daarna borrelen en daarna eten. In Den Haag deze keer.

Eerlijk gezegd vond ik het lastig om een restaurant uit te kiezen. Ik wilde perse niets Aziatisch, geen Tapas, en niet al te duur. Maar wel een gezellig restaurant waar we niet na anderhalf uur al weer buiten zouden staan. En lekker natuurlijk. Veel eisen kennelijk, want het was geen sinecure om iets te vinden. Maar na uitgebreid speuren op het www vond ik een nieuw restaurant, een paar maanden open nu. En het klonk goed, voldeed aan al mijn voorwaarden, proberen dus. Brasserie Buitenhof.

Over de inrichting valt niet veel te vertellen, prima, warm, beetje standaard. De kaart dan maar. Deze is niet heel uitgebreid, maar er staan prima echte brasserie gerechten op. Niet te ingewikkeld, niet te veel gedoe, maar als goed klaar gemaakt onweerstaanbaar. Vooraf deelden we een plateau Buitenhof, een grote schaal met onder andere Seranoham, chorizo, gerookte zalm, brood, crostinis’s met krabsalade, bietensalade en huisgemaakt groentes in het zuur. Heerlijk. Volgens de menukaart voor geschikt voor 2 personen, maar 3 of 4 personen hadden hier ook van kunnen eten. Een beetje veel dus.

Daarna koos ik voor Steak van Ierse Black Angus met Bearnaisesaus en frites. Ik val nu eenmaal voor een versgemaakte Bearnaisesaus. Altijd. Voor de wollige, romige substantie van de saus in combinatie met de zurige smaak ga ik altijd overstag. Dat is gevaarlijk, want het kan mis gaan, de kans is groot dat ik teleurgesteld word. Deze keer gelukkig niet, de steak was mals en precies goed gebakken en de saus was heerlijk. De mayonaise bij de patat was helaas onmiskenbaar fabrieksmayonaise. Jammer. Toen we ernaar vroegen werd verteld dat we net pech hadden gehad, de zelfgemaakte mayonaise was net op. Nogmaals. Jammer.
Vriendin M. koos voor het Baamburgs big. Een smakelijk en mals biggetje, op een bedje van groene kool. Een aanrader.

Vriendin M. sloot af met crème brûlée. Een prima crème brûlée. Niet super, maar wel prima. Ik viel voor het kaasplankje. De kaart vermeld nog dat het kaas is van Betty Koster uit Santpoort. Een meer dan gerenommeerde kaaswinkel. Vier stukjes allemaal even lekker. Met appelstroop. Daar houdt niet iedereen van, maar ik vind appelstroop heerlijk bij oude kaas.

We dronken een fles witte huiswijn, een Corette sauvignon Blanc. Eerlijk gezegd weet ik meer van eten dan van drinken, dus over de wijn kan ik weinig zinnigs zeggen, behalve dan dat wij hem lekker vonden. En dat vind ik niet onbelangrijk. En toen we erom vroegen kregen we gewoon een karaf water.
De jongen in de bediening was vlot en gaf prima advies. We waren blij met ons tafeltje beneden, boven zat een heel nare, luidruchtige groep, de andere tafeltjes boven hebben vast geen leuke avond gehad. Wij wel. We betaalden 83 euro en hadden een prima avond.

Dusch. Als u uit eten wilt in Den Haag zou u wat mij betreft bij Brasserie Buitenhof kunnen gaan eten. Een aanrader.

Eatme

Afgelopen weekend was ik fijn uit eten met vriendin M. Er begint een goede traditie te ontstaan waarbij we de ene keer in mijn stad en de volgende keer in haar stad gaan eten. Zonder man en zonder kinderen. Eerst shoppen en daarna eten. En in het geval van afgelopen zaterdag ook bubbels. Wat mij betreft ook een traditie in wording. Dusch. U krijgt vandaag van mij geen recept, maar een recensie. Ik heb u nooit beloofd dat bij elk stukje een recept zou zijn, volgende keer weer. Toch? Wat vindt u? Zijn recensies een traditie in wording of is dit wat u betreft de laatste keer?

Deze keer was het de beurt van vriendin M. om een restaurant uit te zoeken. Zij koos voor Eatme. Onder andere omdat Johannes van Dam een lovende recensie en een 9- gaf. Allereerst de aankleding: het restaurant is niet goot en ziet er prachtig uit, met een enorme muur van planten en delen glas in de vloer waardoor een blik in de keuken geworpen kan worden. Aan onze tafel stonden gewoon stoelen, maar het viel mij op dat aan één van de andere tafels alleen krukjes stonden, ik zou mij eerlijk gezegd nogal bekocht en gebroken voelen als ik de hele avond op een krukje zou moeten zitten terwijl ik toch voor een behoorlijk bedrag eet en drink.

In dit restaurant geen amuses, wel standaard een fles koud water en heerlijk brood met gezouten boter. Hulde voor de gezouten boter! De menukaart en wijnkaart zijn compact, maar met voldoende keus. Vooraf koos ik voor de Spaanse runderham en M. voor gebakken langoustines. De ham was zout en zoet tegelijk, dooraderd en heerlijk gedroogd. M. peuterde en vocht om zoveel mogelijk van de perfecte langoustines te kunnen opeten.
Daarna volgde een botermalse entrecote met bearnaisesaus. Op het bord wat spinazie en daarnaast superdunne frietjes en een salade. De mayonaise en bearnaisesaus waren huisgemaakt. De bouillabaisse was rijkgevuld en goed op smaak.
Na lieten we ons verleiden tot aardbeien met limoenroom en chocoladebombe. De aardbeien waren heerlijk, de chocoladebombe een droom, maar wel een grote droom. We deelden beide toetjes en eerlijk gezegd was de combinatie een stuk beter dan beiden los.

Dusch, de smaken waren prima, de bereidingen perfect. Maar niet alle gerechten kwamen zoals omschreven op tafel, bij de bouillabaisse moesten we vragen om de rouille en pas achteraf realiseerde ik me dat bij de runderham volgens de kaart ook mitzuna had gehoord. Jammer. De bediening was vriendelijk, mits ze bij onze tafel stonden en dat was niet vaak. Het duurde lang voor we aandacht getrokken hadden en voordat we onze koffie kregen zijn we twee keer vergeten. Hadden we nu in een donker hoekje gezeten hadden we het allemaal nog wel begrepen, had de zaak vol gezeten met hip bekend Nederland hadden we het ook nog wel begrepen. Maar we zaten gewoon midden in de zaak en werden omringd door dertigers en veertigers die het Parool hadden gelezen.

Al met al hebben we heerlijk gegeten, een erg gezellige avond gehad, maar verdiende de bediening geen tip. We betaalden voor het geheel inclusief 1 glas champagne, 2 glazen wijn per persoon en koffie 118 euro.