Coleslaw

Tot halverwege vorige week leefde ik eigenlijk nog met één been in de prehistorie. En stiekum vond ik dat helemaal niet zo erg, het was lekker makkelijk en vooral erg vertrouwd. Tot binnen een paar dagen tijd vriendin M. en collega L. zeiden dat ik toch niet als enige in de prehistorie kon blijven, dat ik met de vaart der volkeren mee moest, dat het nu toch heus tijd werd voor een nieuwe telefoon. Dus bestelde ik op het www een heuse smartfoon voor mezelf en dompelde ik mij de afgelopen dagen onder in de ongekende mogelijkheden: ik maakte een boodschappenlijstje door de streepjescodes van producten te scannen, ik zocht hoe ik na een smakelijk etentje bij vrienden weer thuis kon komen en downloadde voor de kleuter een heus racespel. U begrijpt, ik was met één grote stap in de huidige tijd gestapt. Ziet u het voor u? Daar liep ik vanmorgen op kantoor: jasje aan, mijn mooie laarzen aan en de nieuwe smartfoon in de hand, ik voelde me echt een heuse bijdetijdse, hippe, werkende moeder. En toen. Pats! Daar gleed mijn gloednieuwe, glanzende en glimmende telefoon uit mijn hand, zo op de marmeren vloer. Kapot! En nu? Ik vloekte eens, pinkte een paar tranen weg en heb mijn nieuwe telefoon weer opgestuurd in de hoop dat deze nog gerepareerd kan worden. En ik bel voorlopig weer met mijn oude telefoon. In één stap weer terug in de prehistorie dus.

En wat eten we nu? Lekker makkelijk. Amerikaanse coleslaw. Met de mayonaise die u natuurlijk allemaal heeft gemaakt.

Coleslaw
½ witte kool, in heel dunne reepjes geschaafd of gesneden
1 kleine winterwortel, grof geraspt
3 eetlepels mayonaise
klein beetje dragonazijn
1 theelepel zout

Doe de kool met het zout in een schaal en giet hier zoveel water op dat de kool onder staat. Laat minstens een uur staan. Giet de kool af en laat heel goed uitlekken. Roer de dragonazijn door de mayonaise. Roer dragonmayonaise en wortels door de kool. Proef op smaak en voeg eventueel meer mayonaise toe. Lekker bij spareribs.

Linzenstoofschotel met Turkse worst en groene kool

Een heel enkel keertje bemoeit mijn lief zich met dit weblog. En dan bedoel ik ook echt bemoeien hè? Want stukjes lezen -net als u- doet hij natuurlijk altijd en over die stukjes zegt hij dan iets. Meestal iets liefs. Of soms iets opbouwends. Of zelfs soms iets over d’s en t’s (en dan pas ik dat heel snel aan). Maar een heel enkel keertje komt hij zo maar, meestal voor mij totaal onverwacht, met een idee. Of ik niet eens een stukje over zus of zo zou moeten schrijven. En natuurlijk luister ik dan altijd gewillig en lap ik zijn advies vervolgens vriendelijk aan mijn laars. Maar deze week had hij gelijk. En dus heeft u dit stukje eigenlijk aan mijn lief te danken.

Mijn lief vond namelijk dat het hoog tijd werd dat ik u iets vertelde over één van mijn geheime wapens. Het Turkse worstje, een smaakvol, pittig knoflookworstje. Bij elke Turkse winkel te koop. Ja echt! Voorverpakt in een blauwe verpakking waarop Efepasa en Yonca staat. In de verpakking een streng met 6 pittige knoflookworstjes, en natuurlijk vindt u 6 worstjes veel te veel, maar wat u niet in één keer gebruikt kunt u gewoon invriezen. En dat is nu een groot deel van het geheim, want met die ingevroren worstjes heeft u altijd een prima borrelhapje of fijne smaakmaker in huis. Precies waarvoor ik deze worstjes het meest gebruik, als smaakmaker in allerlei gerechten. Maar in plakjes bij de borrel kan ook. Dusch. Nu allemaal fluks naar de Turkse winkel op zoek naar worstjes.

Linzenstoofschotel met Turkse worst en groene kool
2 kopjes linzen
een handvol verse zilveruien gepeld en heel gelaten of 5 sjalotten gepeld en in 2en
een wortel in grote stukken
1 Turks worstje in dunne plakjes
een lepel ganzenvet of roomboter
½ liter kippenbouillon
2 stengels bleekselderij in grove stukken
groene kool in dunne reepjes
een papje van maizena, zie de verpakking

Verhit het vet of de boter en fruit hierin zachtjes de zilveruien, wortel en bleekselderij. Voeg de linzen toe, roer door en bak een minuutje mee. Doe het worstje en de bouillon bij de linzen. Laat met de deksel op de pan 30 minuten zachtjes stoven. Voeg, als de stoofpot te droog wordt extra bouillon toe. Roer de kool door de linzen en laat nog 10 minuutje stoven. Roer het maizena papje door de stoofschotel om het geheel iets meer te binden.

Soto Ajam

Vandaag wilde ik een pannetje troost maken. Kippensoep. Maar dan anders. Dusch werd het Soto Ajam. Een Indonesische kippensoep, waarbij iedereen eerst zelf de vulling opschept en daar bovenop de soep. Zoals bij zoveel recepten is er geen standaard recept, elk Indonesisch omaatje maakt haar eigen Soto Ajam. Maar er zijn wel een paar regels. En daarbij smokkelde ik ernstig vandaag, bij Soto Ajam is het de bedoeling om de bouillon zelf te trekken, maar ik gebruikte bouillonblokjes. En zo hoort het niet. Dus nu allemaal deze soep maken en niet verkondigen dat het originele Soto Ajam is, maar het is wel een prima supersnelle-smokkel-Soto Ajam.

Soto Ajam
2 uien, fijn gehakt
3 tenen knoflook, fijn gehakt
Stukje gember van 1 cm, geraspt
Stukje trassi van 1 cm
1 theelepel serehpoeder
1 theelepel sambal
1 theelepel koenjit
1 theelepel gemalen kemirienoten
1 ½ liter kippenbouillon, voor deze snelle versie van een blokje
3 kippendijten in grove stukken
Scheutje olie

Kies voor de vulling:
Gekookte aardappels in grove stukken
Sperzieboontjes
Gekookt eieren in plakjes
Gestoofde paksoi
Dun gesneden kool
Taugé
Gebakken uitjes
Gare rijst of mie

Verhit de olie in een grote pan. Bak de uien op hoog vuur aan, voeg knoflook toe en bak even mee. Week ondertussen de trassi in een beetje heet water en prak los met een vork. Voeg de kruiden, gember, noten en sambal toe aan de knoflook en ui en bak het geheel ongeveer 5 minuten. Voeg de trassi toe en bak alles nog 1 minuut. Voeg de bouillon en de kippendijen toe. Breng tegen de kook aan en laat pruttelen tot de kip gaar is. Zet alle vulling in schaaltjes op tafel. Laat iedereen eerst vulling opscheppen en schenk daarover de kippenbouillon.