donderdag 19 mei 2011

Tarte tatin

Degenen onder u die mij wel eens in levende lijve tegen komen weten het al lang: ik wordt grijs. Echt ouderwets grijs. In mijn eens donkere haardos zitten zilveren strepen en grijze lokken. Zo nu en dan overweeg ik serieus om het geheel weer een mooi kleurtje te laten geven bij de kapper, maar uiteindelijk besluit ik dan toch steeds om het niet te doen. Ik ben niet iemand die het fijn vindt om bij de kapper te zitten, ik heb daar geen tijd of rust voor. En als die haardos eenmaal geverfd is moet dat ook weer regelmatig worden bijgehouden en dat kost al met al ook een boel geld.
Maar grijs is niet hip, en grijs is niet tof. Kappers doen goede zaken met het verven van grijze haren. Dus blijf ik serieus overwegen om mijn haardos te verven, maar als ik dan weer denk aan het gedoe met uitgroei verven en wanneer ik dat dan zou moeten laten doen, dan besluit ik toch maar weer om mijn manen te laten zoals ze zijn.
Ach, hip, zoals mijn jaren jongere schoonzusjes ben ik al lang niet meer, ik ben blij met mijn King Louie jurkje, dat vind ik hip genoeg.
U begrijpt dat de Esta die eerder deze week in de winkel lag met een artikel “oei, uitgroei, de hoge prijs van haarverven”, direct in mijn winkelmandje belandde. Eindelijk een artikel, zo hoopte ik, waarin ik mijn gelijk zou krijgen, waarin zou staan dat grijs niet perse oubollig is, maar ook expressief, origineel en van deze tijd.
Maar wat schetst mijn verbazing? Het artikel in de Esta, laten we eerlijk zijn, niet het hipste tijdschrift in het vak, sluit af met: “…grijs haar staat voor verleppen en verdorren, de vruchtbaarheid voorbij.”
Nu, ja, zeg! Dan nog liever ouderwets, maar verlept en verdort? Ik geloof niet dat dat over mij gaat.

En dan nu. Ouderwetse appeltaart, op zn kop gebakken. Het recept eerlijk geleend uit vers op je bord, maar een klein beetje door mij aangepast.

Tarte Tatin
100 gram boter
175 gram suiker
5 of 6 grote appels, in kwarten, geschild, klokhuis verwijderd
5 velletjes bladerdeeg

Neem een grote pan (ongeveer 25 cm doorsnee) die ook in de oven kan, hierin gaan we de taart bakken. Ik vind een hapjespan of koekenpan het handigst. Smelt de boter in de pan boven een matig vuur. Roer de suiker door de gesmolten boter en blijf 4-5 minuten roeren, tot de suiker begint te karameliseren. Kook de karamel al roerend door tot hij goudbruin is. Let goed op, dit kan spatten en karamel verkleurd snel. Verwarm de oven voor op 220 graden.
Smoor de appels ongeveer een kwartier in de karamel. Leg de velletjes bladerdeeg op elkaar en rol uit tot een lap, groot genoeg om de taart ruim te bedekken. Leg de lap bladerdeeg over de appels en stok aan de randen goed in met de hulp van een lepel. Zet het geheel in de oven en bak 30 tot 35 in de oven. Haal de taart uit de oven en laat minstens een kwartier rusten. Leg een plat bord op de pan en keer het geheel om, pas op er kan nog hete karamel uitlopen. Ik vind deze taart lauw het lekkerst.

2 opmerkingen:

Jeanne zei

Heb je de foto van Andree van Es gezien in de Volkskrant zaterdag jl? Helemaal grijs en wat een mooie vrouw! Dusch....

Neel zei

was dat niet een special met foto's van alleen maar vrouwen die hun haar NIET verven?? of heb ik dat elders gezien..

kus