zondag 27 maart 2011

Pasta met uiensaus

Vlak na haar inburgering in Nederland vertelde Maxima in een interview dat ze onder de indruk was van de Nederlandse vrouwen: “Ik zag een vrouw op een fiets rijden. Een kind voorop, een kind achterop en de boodschappen aan het stuur."

Vanmiddag vond ik mijzelf terug op de fiets, voorop een kind, achterop een kind en in het kratje een grote pan uiensaus, anderhalf pak pasta en een fles wijn. Het zit zo: wij hebben geen tuin. Dusch. Als wij gevraagd worden door vrienden, familie, bekenden of zelfs vreemden met een tuin om daar eens in te komen zitten doen wij dat graag. Zeker op mooie dagen. En als het dan vrienden zijn die ons uitnodigen en als we eigenlijk al plannen voor de maaltijd hadden dan nemen we dat eten gewoon mee. Op de fiets dus.

Pasta met uiensaus (voor 4 volwassenen en drie kinderen)

600 – 700 gram pasta
2 kilo uien, schoongemaakt en klein gesneden
3 tenen knoflook, schoongemaakt en gehakt
een grote hand salie, fijn gesneden
olijfolie
flinke klont boter
250 ml slagroom
een glas witte wijn
peper, zout

Neem een grote pan met een dikke bodem. Verhit hierin olijfolie en boter. Bak de uien in onder zo nu en dan roeren. Voeg na ongeveer 10 minuten knoflook en salie toe. Bak het geheel nog ongeveer 10 minuten, het mag niet te bruin worden. Voeg de wijn, peper en zout toe. Breng het geheel tegen de kook aan en laat 20 minuten sudderen. Roer de slagroom door de saus en pureer het geheel met de staafmixer. Roer, als de saus te dik is, er nog wat wijn door. Kook de pasta gaar volgens de gebruiksaanwijzing op het pak. Roer de saus door de pasta, lekker met Parmezaanse kaas.

donderdag 24 maart 2011

Salade met tuinbonen en makreel

Ach lieve mensen, wat was het heerlijk vandaag. Het weer dan hè? Ik werkte vandaag thuis, iets met een tandartsafspraak en daarna was het nu eenmaal makkelijker om thuis te werken dan om naar kantoor te gaan. Dus daar zat ik vanmiddag, aan de eettafel, balkondeuren open, muziekje op de achtergrond en een lekker kopje koffie binnen handbereik. Dan is werken opeens een klein feestje. Daarna haalde ik de kleuter op uit school en togen we, samen met vriendinnetjes, naar de speeltuin. Ik zei het u toch al? Het was een heerlijke dag.

Deze dag vroeg om een salade. Met lekker brood. De prinses vond het heerlijk, de kleuter plukt er de tuinbonen uit en liet de rest liggen. Wij lieten niets liggen, maar aten alles op.

Salade met tuinbonen en makreel
600 gram gedopte tuinbonen (uit de diepvries)
75 gram rucola
1 grote gerookte makreel, schoongemaakt en in stukken
½ rode ui, in dunne ringen
sap en rasp van een ½ (biologische) citroen
olijfolie
zout
½ theelepel bruine basterdsuiker

Breng water en een snuf zout aan de kook. Doe de tuinbonen in het water, laat weer aan de kook komen en kook ongeveer 3 minuten, zodat ze lekker knapperig blijven. Maak een dressing met citroensap en rasp, olijfolie, basterdsuiker en een klein beetje zout. Meng alle ingrediënten tot een maaltijdsalade. Eet met lekker knapperig brood.

zondag 20 maart 2011

Wortel-karwij dip met feta

Mijn lief en ik verjaarden afgelopen week. En dat was natuurlijk aanleiding voor een klein feestje zaterdag. Dusch. Mailden we vrienden en familie, deden mijn lief en onze kleuter boodschappen en maakte ik hapjes en salades. Nu hebben de meesten van onze vrienden eigen kleuters, prinsessen en prinsjes, dus werd het al snel een dolle boel.
Eerlijk gezegd houd ik wel van verjaardagsfeestjes. Ik vind het supergezellig dat zo veel mensen komen borrelen en eten en dan nemen al die mensen ook nog kadootjes voor ons mee. Ik houd wel van goed uitgezochte kadootjes en we zijn goed verwend dit jaar: kadobonnen voor Gamma, sauna, luxe lunch en gezellig uit eten. Een heuse IPod én een dokkingstation, mijn lieve collega’s namen voor mij een Grieks kookboek mee en voor mijn lief een fles ouzo, en een hele goede vriend nam een biologische gekonfijte eendenbout mee. En er was nog meer.
Maar bovenal was het dus erg gezellig met familie, oude en nieuwe vrienden.

Ik kookte een tafel vol met mezze, waaronder de salade met paprika, peper en munt, maar ook dit wortel-karwij smeersel, eerlijk gejat uit Casa Moro.

Wortel-karwij dip met feta
1 kg winterwortel, geschrapt en in dikke plakken
1 eetlepel karwijzaad
olijfolie
peper, zout
150 gram feta, verkruimeld

Verwarm de oven voor op 180 graden. Doe de wortels in een ovenschaal met peper en zout en ruim olijfolie. Dek de schaal af met aluminiumfolie. Laat de wortels in ongeveer 45 minuten gaar worden. Laat de wortels iets afkoelen. Pureer de wortels met de staafmixer, voeg indien nodig nog wat extra olijfolie toe. Plet het karwijzaad in een vijzel of met een mes. Roer het karwijzaad door de wortelpuree. Proef en voeg eventueel peper en zout toe. Doe de worteldip over een schaal en verdeel de feta erover. Lekker met Turks brood.

donderdag 10 maart 2011

Salade van aardappels met sperzieboontjes

Er zijn van die dagen dan is het een behoorlijk gedoe om iedereen van avondeten te voorzien. Zo'n dag waar we om 5 uur beginnen, dan schuiven de kleuter en zijn beste vriendin aan tafel. Zodra zij om half 6 de deur uit zijn, op weg naar zwemles, spring ik fluks op de fiets om de prinses op te halen. Onze prinses heeft na een volle dag spelen een reuzetrek en krijgt dus snel een warme prak. Als dan de kleuter weer terug is van zwemles, de kinderen gepoetst, voorgelezen en geknuffeld in bed liggen, de troep is opgeruimd en de keuken bijna aan kant, ploffen mijn lief en ik op de bank en willen dan, hangend voor het 8 uur journaal, eigenlijk ook nog wel wat eten.

En wat eten we dan op zo’n dag? De kleuters en prinses houden het meest van aardappelsvleesgroenten. Maar tegen de tijd dat het mijn beurt is om te eten heb ik daar geen zin meer in. Een poldermodel. De kinderen krijgen oer aardappelsvleesgroenten (gekookte aardappels, sperzieboontjes en een klein gehaktballetje) en van de restjes maak ik voor ons een goedgevulde salade.

Niet lang geleden namen mijn lieve schoonzusjes uit Zwitserland en fles vijgen- balsamicoazijn mee. Als u nu niet zulke lieve schoonzusjes hebt, of ze gingen niet naar Zwitserland kunt u natuurlijk best gewone balsamicoazijn gebruiken.

Salade van aardappels met sperzieboontjes
4 gekookte aardappels, in stukken
2 grote opscheplepels (of zoveel je hebt) gekookte sperzieboontjes (of andere boontjes, met tuinboontjes kan het ook)
een grote bos platte peterselie, gehakt
een rode ui, in dunne ringen gesneden
avocado-olie, of walnotenolie, of desnoods olijfolie
vijgen- balsamicoazijn
mosterd

Maak van de olie, azijn en een klein beetje mosterd een dressing. Doe alle ingrediënten in een kom en giet er ruim dressing over. Laat de salade minimaal een kwartiertje staan, dat komt de smaak ten goede!
Wij aten deze salade met gegrilde lamsworstjes.

zondag 6 maart 2011

Bechamelsaus

Een paar stukjes geleden vroeg iemand mij of ik “een diep, duister kookgeheim” heb. Sindsdien krijg ik dat maar niet uit mijn hoofd. Diepe, duistere kookgeheimen. Allereerst ben ik er vanuit gegaan dat het de bedoeling was dat ik niet alleen met “ja” zou antwoorden, maar dat ik dan ook details zou moeten geven over dat duistere geheim. Nu, dan. Goed. Ik zal een kookgeheim vertellen, zo ééntje waar ik liever niet over praat. Maar dan moet u dat ook doen natuurlijk. Laat een reactie achter en vertel uw diepste, duisterste kookgeheimen.

Eerlijk gezegd heb ik meer eetgeheimen dan kookgeheimen. Zo lust ik bijvoorbeeld nog steeds erg graag ganzenlever. Maar dat kan natuurlijk helemaal niet meer, dat hoort gewoon niet. Ik lust op zijn tijd ook wel eens een broodje bal met pindasaus, of onderweg bij een benzinestation een gehaktstaaf. Daar praat ik ook liever niet over. En als puber ben ik eens wakker gemaakt voor een pizza met ansjovis en ananas. Wat mij betreft blijft dat onder ons. Maar dat zijn eetgeheimen.

Dan nu, mijn diepe, duistere kookgeheim. Zo nu en dan eten wij lasagne, met heerlijke zelfgemaakte rode saus (deze bijvoorbeeld), mozzarella en parmezaan. Maar de bechamelsaus bij die lasagne maak ik niet altijd zelf. Die schud ik meestal uit een pakje. Omdat ik te bedonderd ben om hem even zelf te maken. Terwijl mijn recept voor bechamelsaus echt heerlijk is, vooral voor in de lasagne. Dusch. Mijn kookgeheim is dat ik bechamelsaus uit een pakje maak. Valt eigenlijk wel mee voor een diep, duister geheim.

Bechamelsaus
50 gr roomboter
60 gr bloem
½ liter melk
1 ui, geschild en door midden gesneden
een klein beetje vers geraspte nootmuskaat

Doe de melk, 2 halve uien en de nootmuskaat in een pan. Laat de melk tegen de kook aankomen, laat de smaken van de ui en nootmuskaat in de melk trekken, maar zorg dat deze niet kookt. Smelt in een andere pan (met dikke bodem) de boter. Voorzichtig en langzaam, de boter mag echt niet bruin worden. Roer, als de belletjes uit de boter zijn, de bloem door de boter. Laat in twee minuten, onder aldoor roeren, de bloem gaar worden. Dit gaat het beste met een pollepel. Voeg nu een derde van de (warme) melk toe en roer met een garde tot alle klontjes eruit zijn. Roer er nu de rest van de melk door, roer met een garde tot alle klontjes uit de saus zijn, daarna met een pollepel. Laat de saus heel rustig ongeveer 2 minuten pruttelen.
Bechamelsaus is trouwens niet alleen lekker bij lasagne, ook bij asperges of bijvoorbeeld met kaas over bloemkool