donderdag 6 oktober 2011

Burrito’s met gehakt en groenten

Met kinderen komen verrassingen. Leuke verrassingen, kadootjes, lieve briefjes of ontbijtjes. Maar ook minder leuke verrassingen, virussen of ongenode gasten. Eerder deze week werd ik gebeld door het kinderdagverblijf van de prinses. Op haar hoofd had men twee hoofdluizen gevonden. Ongenode gasten dus. Ik bedacht mij niet en schoot direct in de stressmodus. Met visioenen van jeukende hoofden voor alle gezinsleden, uren stofzuigen van het hele huis, de bank en alle matrassen. Huilende kinderen onder de douche terwijl ik hun tere hoofdhuidjes schrob met prikkende, chemische shampoo. En ik bedacht bergen wasgoed met alle jassen, alle het beddengoed, oneindige stapels knuffels.

Gelukkig was daar ook nog mijn lief. Die dacht wel eerst na en deed wat onderzoek op het wereldwijdeweb. En kwam er achter dat mijn stressmodus helemaal nergens voor nodig was. Dus volgde ik instructies en waste en kamde de haren van de prinses. Daarna gingen we over op de orde van de dag, die is al ingewikkeld genoeg.

Burrito’s met gehakt en groenten (voor 4 volwassenen en 2 kinderen)
500 gram rundergehakt
1 grote ui, gesnipperd
3 tenen knoflook, gehakt
1 eetlepel paprikapoeder
½ eetlepel gemalen koriander
1 eetlepel tomatenpuree
1 borrel whisky
1 blik tomatenblokjes
500 gram Mexicaanse groenten (ik gebruikte lekker makkelijk kant en klaar uit de diepvries bij Albert Heijn, maar u mag rustig zelf paprika’s, bonen, mais etc mengen en snijden)
10 middelgrote burrito’s
250 ml zure room
150 geraspte kaas
150 gram feta, verkruimeld
peper en zout
olie

Verhit de olie in een pan met dikke bodem. Bak het gehakt hierin rul en bruin, halverwege de baktijd komt er vocht uit het gehakt, laat dit verdampen en bak het gehakt goed aan. Niet te benauwd, het vuur mag flink hoog. Bak de uien 3 minuten mee. Voeg knoflook toe en bak deze ook mee. Roer de kruiden en flink peper en zout door het gehaktmengsel en laat nog 1 minuut bakken. Roer de tomatenpuree door het gehakt en blus het geheel af met de whisky. Voeg de tomatenblokjes toe en een scheutje water. Zet het vuur zacht en laat rustig aan de kook komen en een kwartier pruttelen. Verwarm intussen de oven voor op 180 graden.

Roer de groenten door het gehaktmengsel en laat deze in ongeveer 10 minuten gaar worden. Vul de burrito’s met gehaktmengsel, vouw dicht en leg met de vouw naar beneden in een ovenschaal. Smeer de burrito’s in met zure room en bestrooi met geraspte kaas en feta. Bak 15 tot 20 minuten in de oven, totdat de kaas gesmolten en bruin is.

maandag 26 september 2011

Ovenschotel met witlof en aardappels

Naast feedback over de tekst krijg ik ook vragen over de technische kant van dit weblog. Zo waren de berichten  niet goed leesbaar op een smartfoon, en er konden met een smartfoon ook geen reacties geplaatst worden. Als het goed is kunnen de smartfoon bezitters onder u nu wel berichten lezen en reacties achterlaten. Toen kwam de opmerking dat het zo handig zou zijn als men recepten zou kunnen zoeken.
Dat kan inderdaad niet met een smartfoon, maar wel weer met een heuse computer. Aan de rechterkant van uw scherm ziet u namelijk een zogenaamde cloud. Een “wolk” waarin allerlei ingrediënten staan. Als u op één van de  ingrediënten klikt vindt u alle recepten met dat ingrediënt.

U ziet. Ik probeer aan al uw wensen tegemoet te komen. Maar nu kreeg ik via een ander kanaal de vraag of ik niet kan regelen dat u een foto van de inhoud van uw koelkast download en dat ik dan even een receptje plaats.
Natuurlijk. Doe ik. En dan kom ik het direct voor u klaarmaken, zal ik dan gelijk even de was en de strijk doen? Anders nog iets dat ik voor u kan regelen? De kinderen ophalen uit school, uw medicijnen ophalen bij de apotheek, een fles wijn bij het diner meenemen?

Als u echt met uw handen in het haar zit, of u wilt mij een leuke uitdaging geven mag u natuurlijk altijd een reactie achterlaten. Of een mailtje sturen. En dan zal ik bezien of ik daar dan een recept van kan brouwen. Maar als u een foto wilt uploaden moet u zelf maar even bedenken hoe dat technisch kan.

En dan nu. Hollandsche pot. Ovenschotel met witlof en aardappels.

Ovenschotel met witlof en aardappels
700 gram kruimige aardappels, geschild en in grote stukken gesneden
8 kleine stronkjes witlof (of 4 grote)
8 plakken achterham
1 recept bechamelsaus
250 gram geraspte kaas
een scheutje citroensap
zout

Kook de aardappels met een klein beetje zout gaar. Haal de buitenste bladeren van de witlof en verwijder zoveel mogelijk van de harde kern, snijd eventueel in de lengte door. Kook de witlof in water met een beetje citroensap en zout hooguit 5 minuten, dan blijft de witlof lekker knapperig. Laat goed uitlekken. Maak intussen de bechamelsaus en verwarm de oven voor op 180 graden. Roer ongeveer de helft van de kaas door de saus. Leg de gekookte aardappels op de bodem van een ovenschaal, wikkel alle witlofstronkjes in een plakje ham en leg deze tussen en op de aardappels. Verdeel de bechamelsaus over de witlof en aardappels en strooi de rest van de kaas erover. Bak het geheel in een kwartier goudbruin in de oven.

dinsdag 20 september 2011

Marokkaanse kip met dadels en oranjebloesemwater

Zo nu en dan krijg ik feedback over de stukjes die ik u hier voorschotel. Meestal komt die feedback van mijn lief of directe familie en is daarom onverdeeld positief. Maar niet zo heel lang geleden zei iemand: “je schrijft best aardig, maar met al dat dus en dusch moet je echt eens ophouden.”.

Nou ja zeg, dus en dusch zijn eigenlijk wel een beetje mijn ding, daar ga ik niet zo maar mee ophouden. Was mijn eerste reactie. Maar toen ik daar eens een paar dagen op had gebroed bedacht ik mij dat dus en dusch misschien ooit wel leuk waren, maar dat ik daar nu misschien te oud voor ben geworden. Dat het weliswaar wel leuk is om vlotte stukjes in spreektaal het www op te slingeren, maar dat ik dus en dusch prima zou kunnen weglaten. En nu ben ik wel erg benieuwd wat u er nu eigenlijk van vindt. Maar dan wel wat u er echt van vindt, van dat dus. Of Dusch.

En terwijl u nu allemaal mijn reactie dingetje vol zet met uw meningen maak ik weer eens Marokkaanse kip met dadels en oranjebloesemwater. Een klein beetje geleend van Kookook Marokkaans.

Marokkaanse kip met dadels en oranjebloesemwater
1 cm gember, geraspt
2 teentjes knoflook, gehakt
2 eetlepels honing
sap van 1 sinaasappel
zout en peper
6 kipkarbonades met vel en bot
150 gram dadels, pit verwijderd
1 theelepel kaneel
1 eetlepel oranjebloesemwater (bij Marokkaanse winkel of delicatessen winkel)
2 eetlepels amandelschaafsel

Maak van gember, knoflook, olijfolie, peper, zout en honing een pasta. Wrijf de kip hiermee in en laat een uurtje intrekken. Schenk een klein beetje water in een pan met een dikke bodem en breng dit aan de kook. Leg de stukken kip hierin en stoof, met de deksel op de pan in 40 minuten gaar. Voeg indien nodig een beetje extra water toe.
Haal de kip uit de pan en laat, in de oven, onder de gril, een kleurtje krijgen. Rooster intussen de amandelschaafsel in een droge koekenpan totdat deze geurt. Roer een eetlepel water, de dadels het kaneel en het oranjebloesemwater door het braadvocht in de pan en laat 10 minuten stoven. Die de kip terug in de pan en bestrooi met amandelschaafsel.O. En vries eventuele restjes gewoon in, daar weet ik ook wel weer iets lekkers voor.

maandag 12 september 2011

Eiermie met bonen, erwten, omelet en koriander

Waait het bij u ook zo hard? Hier stormt het onbehoorlijk. Uit school hebben de kleuter en zijn vriendin samen naar kastanjes gezocht, maar deden dat met gevaar voor eigen leven. Om ons heen hoorden wij met enige regelmaat een hard plokkeplokkeplokkeplokke van de kastanjes die zich met een rotsnelheid op de grond wierpen. Aan de overkant van het water lagen door de wind afgerukte takken. En Gerrit Hiemstra vertelde net over de boom, in de stad, die met wortel en al om ging. Het waait dus hard. En dat terwijl ik eigenlijk wel wat windstilte zou kunnen gebruiken. Misschien vooral in mijn hoofd, maar op drukke stormkleuters zit ik eigenlijk ook niet echt wachten. Een beetje rust om voor mijn lief en de prinses te zorgen die allebei wat ziekig zijn, een beetje rust om die presentatie die ik morgen op kantoor moet geven voor te bereiden, een beetje rust om te pakken voor het feest waar we dit weekend heen gaan en vooral een beetje rust om ergens wat tijd voor mezelf te vinden. Dusch. Het zou wel fijn zijn als de storm even gaat liggen.

Eiermie met bonen, erwten, omelet en koriander
500 gram sperziebonen
300 gram dunne eiermie
200 gram doperwten
1 ui, gesnipperd
1 teentje knoflook, fijn gehakt
5 eieren
grote bos koriander, gehakt
1 theelepel Thaise vissaus
1 eetlepel zoete chilisaus of loempiasaus
peper en zout
olie

Kook de sperziebonen en eiermie beetgaar en laat afkoelen. Spoel indien nodig af met koud water. Klop de eieren los met wat peper en zout en bak er in een kleine koekenpan een dikke omelet van. Snijd de omelet in stukjes. Verhit in een wok of hapjespan een scheut olie. Fruit de ui niet al te hard ongeveer 5 minuten, fruit de laatste 2 minuten de knoflook mee. Voeg de (nog bevroren) doperwten toe en bak deze op iets hoger vuur mee. Roer mie, sperziebonen, vissaus en chilisaus door de doperwten en bak ongeveer 5 minuten. Proef of er nog meer vissaus of chilisaus bij moet. Roer vlak voor het opdienen de koriander en het omelet door de mieschotel. Een eventueel restje is afgekoeld, de volgende dag een prima lunchgerecht voor op kantoor. Of op school, of de bouwplaats, of aan uw eigen keukentafel.

woensdag 7 september 2011

Appelstamppot met pastinaak

Gingen we afgelopen zaterdag nog naar het strand, nu is het herfst.
En nu niet allemaal gaan piepen dat ik in mijn vorige log iets schreef over massaal zeuren over het weer. Ik zeur helemaal niet. Ik constateer alleen. Het is herfst.
Nadat de zomer ons zaterdag zijn beste dag toewierp laat de herfst ons nu zien wat er allemaal mogelijk is. En natuurlijk vind ik het jammer dat de zomer afgelopen is. Dat de tijd van aardbeien, frambozen en sangria voorlopig weer geweest is. Maar er komt ook veel voor terug. Binnen thee drinken terwijl de herfststormen om het huis loeien, kastanjes zoeken, weer heerlijke appels, noten en niet te vergeten, paddenstoelen. Dusch. Misschien helemaal zo slecht nog niet, die herfst.

En we mogen weer stamppot.

Appelstamppot met pastinaak

700 gr aardappels, geschild en in stukken
500 gr pastinaak, geschild en in stukken
500 gr appels, bijvoorbeeld Elstars, geschild klokhuis verwijderd en in stukken
flinke lepel roomboter
zout
250 gram spek in blokjes
1 koffielepel mosterd

Kook de aardappels en pastinaken in water met een beetje zout gaar. Bak de spekjes op laag vuur totdat ze krokant zijn. Kook intussen de appels in aanhangen water ongeveer 5 minuten totdat ze half gaar zijn, maar nog wel stevig. Houd een kopje water achter en giet af. Maak een luchtige puree van aardappels, pastinaken, mosterd en flinke klodder boter, voeg indien nodig wat van het achtergehouden kookvocht toe. Roer de appels met kookvocht en spekjes door de puree. Proef en voeg indien nodig nog iets zout toe.

donderdag 1 september 2011

Bietensalade

In Nederland zeuren we massaal over hetzelfde. Over het weer bijvoorbeeld: te veel regen, te warm, te veel sneeuw. We klagen ook allemaal over de NS, files, de prijs van brandstof en de villa van onze kroonprins. Meestal houd ik niet zo van dat groepsklagen. En al helemaal niet hier. Er zijn meer dan genoeg blogs op het wereldwijdeweb waar mutserige huisvrouwen hun beklag doen over van alles en nog wat. U komt hier immers voor de gezelligheid. Maar vandaag maak ik een uitzondering.

Want. Lieve mensen. Vandaag. Deze 1 september, zag ik pepernoten in allerlei soorten, maten en smaken in de supermarkt liggen. Pepernoten, lieve mensen, pepernoten. In september. Ik vind het nogal vroeg. Ik koppel pepernoten nu eenmaal aan Sinterklaas. En laten we eerlijk zijn, het duurt nog heel lang voordat het Sinterklaas is. Toegegeven, het leek de afgelopen dagen wel weer voor Sinterklaas, maar het duurt dus echt nog maanden. Dusch. Als we nu allemaal die pepernoten gewoon niet kopen begrijpen de supermarkten dat misschien wel. En liggen de pepernoten volgend jaar misschien pas eind oktober in de winkel. Toch? Het is het proberen waard.

En wat moet u dan eten? Nu de pepernoten opeens in de ban zijn? Gewoon, bietensalade. Lekker met gebakken aardappeltjes.

Bietensalade
500 gram gekookte bietjes, zelf gekookt en schoongemaakt, of gewoon uit de koeling van de groente afdeling
2 lente-uitjes
1 groene appel
7 kleine zure augurkjes
100 gram spek in dobbelsteentjes
125 ml zure room

Bak de spekjes. Snijd de bietjes in dobbelsteentjes (ik doe dat met wegwerphandschoenen). Snijd de lente-ui in ringen, schil de appel en snijd deze in blokjes, snijd de augurkjes in dunne plakjes. Meng alle ingrediënten en serveer. Makkelijk dusch.

maandag 29 augustus 2011

Avocado Mangosalade

Bijna twee maanden was het hier stil. Zonder waarschuwing, zonder mededeling, gewoon stil. Het spijt me. Daar heeft u natuurlijk niets aan, maar het spijt me evengoed. We waren kamperen in Frankrijk, en dat was heerlijk. En ik kreeg weer erg veel last van mijn handen, typen was, zeg maar, even niet mijn hobby. Dat gedoe met mijn handen is nu weer iets minder, de vakantie alweer lang voorbij. Dus nu ben ik er weer! En ik ga proberen mijn leven te beteren. Dusch. U staat nu op mijn na-de-vakantie-voornemens: vaker sporten, regelmatig met de kinderen spelen, de administratie op orde maken en houden en vaker bloggen.

Nu ben ik er wel, maar bent u er ook weer? Laat u een reactie achter in het reageer dingetje? Om te laten weten dat u zich verwaarloosd voelt, of juist blij bent dat ik er weer ben, of misschien zelfs met uw eigen na-de-vakantie-voornemens?

En dan nu. Een recept. In de afgelopen weken mochten we een paar keer bij mensen bbqen. En op één van deze bbqs aten we deze salade als bijgerecht. Heerlijk. Dusch, speciaal voor u, Avocado- Mangosalade, eerlijk gejat van vriendin M.

Avocado Mangosalade
100 gr rucola
2 rijpe avocado’s
1 rijpe mango
1 eetlepel zoete chilisaus (of loempiasaus)

Schil en snijd de mango en avocado’s in blokjes van ongeveer 1.5 centimeter. Meng alle ingrediënten door elkaar. Klaar. Lekker bij gegrild vlees.

maandag 4 juli 2011

Witte sangria

Het was druk de afgelopen weken. Er was een groots feest, er werden geweldige verrassingen georganiseerd voor de feestvarkens, mijn lief en ik gingen er alweer een paar dagen tussenuit, en voor de kleuter brak de zomervakantie aan. De laatste weken van school regen zich aaneen met schoolreisjes, feesten, eindmusical en bezoekjes aan de speeltuin. En toen opeens was het klaar. Begon de grote oneindigheid die zomervakantie heet. En uiteraard gaan de meeste van zijn vriendjes en vriendinnen nét in de weken op vakantie dat wij thuis zijn, en andersom. En in de weken dat we dan toch thuis zijn gaat hij weer logeren bij allerhande opa’s en oma’s. Hij heeft het nog niet echt in de gaten, maar zomervakantie betekent naast vakantie, logeren en dikke pret ook het missen van vrienden en vriendinnen. En dat geldt niet alleen voor hem, ik moet de aankomende zes weken ook door zien te komen zonder schoolpleinroddel en achterklap, woensdagochtend koffie met het vaste clubje en de “aaa-toe-blijf-toch-nog-even-wijntjes” als ik de kleuter ophaal van een speeldate.

Daarom regelden we in de laatste week voor de zomervakantie nog een moedersborrel. De taken werden eerlijk verdeeld, iemand voor de hapjes en ik de drank. Witte Sangria werd het. En sindsdien verzin ik redenen om het opnieuw te maken.

Mocht u trouwens ook wel eens privé contact met mij hebben en al een poos wachten op een antwoord op een email, de computer is zo hard gecrashed dat er maanden emails zijn verdwenen. Mocht u ergens heel graag antwoord op willen hebben kunt u de mail het beste nog een keer sturen.

Witte Sangria
1 fles witte wijn (niet te droge, ik gebruikte de Chileense huiswijn van de Gall en Gall)
250 ml Perziken likeur
½ meloen, dit is een goed moment om uw meloenballetjesmaker achter uit de la te halen en er mooie balletjes mee te maken, anders snijd u blokjes
1 perzik, in schijfjes
1 nectarine, in schijfjes
Een paar plakjes sinaasappel
Ongeveer 300 ml neutraal bruisend bronwater, ik vind Spa te hard smaken en gebruikte San Peligrino

Doe de wijn, likeur en het fruit in een grote kan. Eerlijk gezegd heb ik zelf geen kan die groot genoeg is, maar wel een weckpot. Staat ook leuk. Zet het geheel minimaal 1 ½ uur in de koelkast, maximaal een dag. Giet vlak voor het serveren het bronwater erbij. Voorzichtig inschenken, zorg dat in elk glas ook wat fruit zit. Een vorkje erbij geven mag, maar het fruit met de vingers eten mag ook.

vrijdag 24 juni 2011

Wraps met merguezworstjes en salade

Soms hoeft koken niet zo ingewikkeld te zijn. Regelmatig kies ik voor de makkelijke weg, flans ik snel iets in elkaar of koop ik iets dat al bijna af is. Nog vaker eten we hier “kindereten”. Eten waarvan ik zeker denk te weten dat mijn kleuter dit met minimaal gezeur gaat eten. Meestal zeurt de kleuter dan alsnog, dat schijnt een beetje bij kleuters te horen, dat ze zeuren over eten. En alleen maar patat willen eten, of pasta met niks.
Goed. Waar gaat dit heen? Laatst maakte ik mijzelf er weer eens makkelijk vanaf, maar dat bleek wel erg smakelijk te zijn en zelfs de kleuter was matig enthousiast. En u heeft dan misschien geen kleuter, maar dan toch wel zin in iets makkelijks, smakelijks en toch gezonds. Dusch. Maakt allen wraps.
Wat een rotwoord is dat eigenlijk, wraps. Zegt u het maar eens een paar keer achter elkaar: wraps, wraps, wraps. Rotwoord toch? Maar wel lekker.

Wraps met merguezworstjes en salade
Een berg wraps, maat medium (reken per volwassene op 2.5 en per kind op 1.5)
Merguezworstjes (ook per volwassene 2.5 en per kind 1.5) (mijn kinderen hebben liever knakworsten, dat kan natuurlijk ook)
Komkommer, geschild, zaadjes verwijderd en in stukjes
Tomaten (lekkere!), in stukjes
Avocado, geschild en in stukjes
Koriander, gehakt
Lenteui, gehakt

Meng de tomaten en komkommer tot een salade. Meng de avocado, koriander en lenteui ook tot een salade. Bak of gril de mergquezworstjes. Laat iedereen aan tafel een wrap vullen met een worstje en wat van de salades. Ook lekker met een beetje zure room.

vrijdag 17 juni 2011

Cocottes met zalm en ei

Lieve mensen, ik heb echt een geweldige ontdekking gedaan. Nee, maar echt! Een geweldige ontdekking!

Ik kan namelijk zelf sushi maken. Laat dit rustig even op u inwerken.

Ik kan dus zelf sushi maken. Wat? U vindt dat best aardig enzo, maar niet perse geweldig nieuws? Ik wel. Ik lust namelijk graag sushi, maar heb helemaal niet altijd zin om helemaal naar een sushi restaurant in de stad te gaan en daar hip te gaan zitten wezen als ik zin heb in sushi. Soms heb ik juist enorm zin in sushi op de bank, in mijn joggingbroek. En bezorgsushi (zo vlak bij een echte grote stad bestaat er zoiets als bezorgsushi) valt eigenlijk altijd tegen. En toen vertelde laatst vriendin M dat haar man helemaal niet kan koken. Behalve dan sushi. Dat kon hij juist heel goed. En toen bedacht ik mij, als iemand die verder niet kan koken wel sushi kan maken, dan moet ik dat toch ook kunnen? En opeens herinnerde ik me dat ik samen met een andere vriendin M ooit eens een workshop sushi maken had gedaan. En toen kon ik het natuurlijk niet meer op mij laten zitten. Toen rende ik natuurlijk fluks naar de AH XL om daar alle sushibenodigdheden te kopen en daarna naar de goede visboer om superverse vis te halen. En thuis maakte ik daar zonder problemen heerlijke sushi mee. Dusch. Ik kan zelf sushi maken. Poepsimpel. Ik had natuurlijk wel veel te veel vis gekocht. En van de restjes zalm maakte ik de volgende ochtend voor mij en mijn lief heerlijke Cocottes met zalm en ei. En cocotte is niets anders dan een duur woord voor bakje. Uit de oven in dit geval.

Cocottes met zalm en ei
Een restje zalm
Per persoon een cocotte, of ander éénpersoons, ovenvast glazen of aardewerken bakje
Per persoon 1 of 2 eieren
Peper en zout
Beetje boter
Eventueel een restje gehakte peterselie

Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet de cocottes of bakjes in met roomboter. Snijd de zalm in gelijke stukjes en verdeel over de cocottes. Breek 1 of 2 eieren in elk potje (laat de dooier heel), mijn cocottes zijn aardig groot, ik vind 2 eieren dan mooier, maar 1 ei kan ook. Strooi peper, zout en eventueel peterselie over de eieren. Zet de potjes in een braadslede, vul de braadslede met kokend water zodat de bakjes half onder water staan. Zet het geheel in de oven. 8 tot 10 minuten bij 1 ei, 10 tot 12 minuten bij 2 eieren.